BS 5852 — آزمون روکش مبلی در صندلی‌ها و مبلمان روکش‌دار – EU

شرکت AHP سازنده تجهیزات مرتبط با آزمونهای شعله مطابق BS 5852 جهت روکش مبل می باشد.

تاریخچه و استانداردهای مرتبط

این استاندارد بریتانیایی جایگزین نسخه قدیمی بازنگری‌شده BS 5852 می‌گردد.

این استاندارد شامل ارجاعات متقابل زیر است:

BS EN 1021-1, BS EN 1021-2.

بر اساس آمار سالانه حریق در بریتانیا، مقررات ایمنی مبلمان روکش‌شده (upholstery) در بریتانیای کبیر در سال 1980 معرفی شد. این مقررات برای صندلی‌های روکش‌شده تجاری موجود اعمال می‌شود و تعیین می‌کند که مشخصات BS 5852 باید رعایت شود. هدف این استاندارد اندازه‌گیری اشتعال‌پذیری ترکیبات مبلمان روکش‌شده است.

هشت منبع اشتعال تعیین شده‌اند؛

Source	Combustion type	Ignition source	details	Energy inputs, Kw.h
0	durable	Cigarette	–	–
1	burning	Burner	45 ml/min butane	0.001
2	burning	Burner	160 ml/min butane	0.004
3	burning	Burner	350 ml/min butane	0.016
4	burning	Cradle	8,5 gr	0.04
5	burning	Cradle	17 gr	0.08
6	burning	Cradle	60 gr	0.28
7	burning	Cradle	126 gr	0.59

نیازمندی‌های BS 5852 مشخص می‌کند:

• برای اشتعال با سوختن (burning ignition):
  • هر نمونه آزمون که پس از 60 دقیقه از اشتعال با گهواره دارای مقدار قابل‌تشخیصی دود، حرارت یا تابش در بیرون تولید کند،
  • در بازرسی نهایی، هر نمونه آزمون که شواهدی از سوختن نشان دهد که بیش از 100 mm در هر جهت از محل اولیه منبع گسترش یافته باشد.
• برای اشتعال شعله‌ای (flame ignition):
  • هر نمونه آزمون که بیش از 10 دقیقه پس از اشتعال با گهواره به سوختن ادامه دهد،
  • هر نمونه آزمون که در آن جبهه شعله به انتهای نمونه برسد به جز بالای بخش عمودی نمونه آزمون یا در مدت زمان آزمون از کل ضخامت نمونه عبور کند.

Table 2 : Seven ignition sources of BS 5852

Danger level	Low	Medium	Moving in Berlin
BS 5852 for upholstered furniture
Ignition source	0 and 1	0 and 5	0 and 7
BS 6807 for mattresses
Ignition source	0 and 1	0 and 5	0 and 7
Applications
	Domestic Schools offices	public places public halls theaters restaurants Cinemas	Hospitals hostels sleeping accommodation

با این حال، نیازمندی‌های سخت‌گیرانه‌تری توسط مقررات ایمنی مبلمان و اثاثیه در برابر آتش 1988 (Furniture and Furnishing Fire Safety Regulations 1988) اعمال شده است (قابل اجرا 1988 No 1324، بخش I: آزمون اشتعال‌پذیری فوم پلی‌یورتان در قالب روکش یا بالشتک). BS 5852: علاوه بر معیارهای شکست BS 5852، کاهش وزن (weight loss) قطعه یا فوم پلی‌یورتان در آزمون اشتعال محدود به 5 g است هنگامی که با منبع اشتعال n ° 60 آزمون شود.

علاوه بر این، آزمون اشتعال‌پذیری فوم مشروط بر این است که شکست در برابر معیارهای بند 5852 از بخش BS 2 رخ دهد، اما تنها در صورتی که از حد مجاز فراتر رود و کاهش جرم حاصل (جرم اولیه منهای جرم نهایی) کمتر از 60 g باشد.

در سطح اروپا، استانداردهایی مبتنی بر عملکرد ارزیابی آتش برای کاربردهای مخاطره آتش ادامه یافته‌اند (EN 1021 برای صندلی‌های روکش‌شده و EN 597 برای تخت‌ها).

چرا آزمون مطابق این استاندارد انجام می‌شود؟

این استاندارد برای ارزیابی اشتعال‌پذیری ترکیب مواد مانند رویه‌ها و مواد پرکننده مورد استفاده در صندلی روکش‌شده، که نسبت داده شده به یک سیگار در حال سوختن و یک شعله معادل به‌عنوان منبع اشتعال است، استفاده می‌شود.

در بریتانیا، همه قسمت‌های مبلمان روکش‌شده خانگی باید مطابق «دستورالعمل مبلمان و اثاثیه (آتش) (ایمنی) 1988» و اصلاحات آن باشند.

نمونه‌هایی از مواد که می‌توان طبق این استاندارد آزمون کرد

ترکیب مواد روکش و پرکننده مورد استفاده در مبلمان روکش‌شده.

رویه‌ها / پارچه‌ها نیز می‌توانند همراه با پرکننده‌های استاندارد آزمون شوند.

ابعاد نمونه‌ها

آزمون کامل با 1 منبع اشتعال

رویه / لاینر / لایه میانی، 3 قطعه با ابعاد 1100 x 650 mm.

پرکننده به صورت 3 xNUMX x 450 x 450 mm ساخته می‌شود.

پرکننده به صورت 3 xNUMX x 450 x 300 mm ساخته می‌شود.

پرکننده با ضخامت 75 mm.

پرکردن صندلی، پشتی، دسته‌ها و غیره. در صورت تفاوت، همه پرکننده‌ها باید جداگانه آزمون شوند.

آزمون شاخص

یک قطعه برای هر یک از مواد ذکرشده در بالا.

آزمون کامل مبلمان

3 مجموعه مبلمان تکمیل‌شده همانند استفاده نهایی.

نحوه انجام آزمون‌ها

آزمون‌ها در یک کابینت آزمون با جریان هوای کالیبره شده انجام می‌شوند. پارچه رویه و پرکننده در یک دستگاه آزمون قرار می‌گیرند تا یک کاناپه کوچک با زاویه 90º بین نشیمن و پشتی ایجاد شود. منابع اشتعال در محل اتصال بین نشیمن و پشتی قرار می‌گیرند. شش منبع اشتعال مختلف وجود دارد که از شماره 2 تا 7 شماره‌گذاری شده‌اند. منابع اشتعال 2-3 شعله‌های گازی هستند و منابع اشتعال 4-7 گهواره‌های چوبی هستند (اعداد بالاتر نشان‌دهنده شعله/بار بیشتر گازی/چوبی است).

در طول آزمون‌های شعله گازی، مجموعه آزمون مجاز نیست بیش از 60 دقیقه از زمان آغاز آزمون بسوزد (30 دقیقه برای گهواره‌های چوبی). مجموعه آزمون نباید شواهدی از سوختن بیش از 100 mm در هر جهت به سمت بالا از منبع اشتعال نشان دهد. شعله‌های گازی پس از 40 ثانیه (منبع اشتعال 2) یا 70 ثانیه (منبع اشتعال 3) خاموش می‌شوند. هر شعله‌ور شدن مجدد نباید بیش از 120 ثانیه پس از برداشتن لوله مشعل ادامه یابد. پس از شروع آزمون با منبع اشتعال 5 (برای منبع‌های اشتعال 6-7 تا 13 دقیقه)، ادامه شعله‌ور شدن بیش از 10 دقیقه مجاز نیست.