6 روش E4: ضربه
6.1 موضوع
هدف این آزمون، تعیین توانایی کابل فیبر نوری برای تحمل ضربه است.
6.2 نمونه
6.2.1 طول نمونه
طول نمونه باید برای انجام آزمون مشخص‌شده کافی باشد. هنگامی که فقط آسیب فیزیکی ارزیابی می‌شود، طول نمونه می‌تواند از 1 m (برای مثال، برای سیم‌های رابط با قطر کم یا کابل‌های دوبلکس) تا 5 m (برای کابل‌های با قطر بیشتر) باشد. برای انجام اندازه‌گیری‌های نوری ممکن است به طول‌های بیشتری نیاز باشد.
6.2.2 ترمینیشن
نمونه باید در هر دو انتها به یک کانکتور یا به‌گونه‌ای متصل شود که فیبرها، روکش‌ها و هرگونه اعضای مقاوم در برابر کشش، به‌صورت نماینده و مناسب در کنار یکدیگر مهار شوند. می‌توان از گیره‌های موجود در دستگاه ضربه استفاده کرد، یا نمونه می‌تواند به‌اندازه‌ای بلند باشد که نیازی به مهار نداشته باشد.
6.3 دستگاه
دستگاه باید امکان وارد کردن ضربه به نمونه کابل را فراهم کند؛ به‌گونه‌ای که کابل روی یک پایه فولادی صاف و مستحکم ثابت شده باشد. هنگامی که به یک ضربه یا تنها چند ضربه نیاز است، از دستگاه مناسبی مطابق شکل 7a استفاده می‌شود. در این دستگاه، وزنه به‌صورت عمودی روی قطعه‌ای فولادی سقوط می‌کند و قطعه فولادی ضربه را به نمونه کابل منتقل می‌کند. هنگامی که به ضربه‌های تکرارشونده نیاز است (برای مثال، بیش از پنج ضربه)، از دستگاه کاربردی‌تری مطابق شکل 7b استفاده می‌شود که

امکان وارد کردن چندین ضربه به‌وسیله چکش سقوط‌کننده را فراهم می‌کند. دستگاه باید به‌گونه‌ای تنظیم شود که کمترین اصطکاک ممکن را برای وزنه/چکش متحرک ایجاد کند.
یادداشت: این موضوع، یعنی اصطکاک، هنگام استفاده از دستگاه در دماهای حدی، مشکل قابل‌توجهی ایجاد می‌کند.
در هر دو حالت، می‌توان از دستگاه‌های معادل دیگر نیز استفاده کرد.
سطح ضربه‌زننده باید یا صاف باشد یا دارای سطحی منحنی با شعاع انحنا حداقل 300 mm باشد. در صورت استفاده از سطح ضربه‌زننده صاف، لبه‌های سطح باید گرد شوند تا از ایجاد تمرکز تنش، مطابق شکل 7c، جزئیات B، جلوگیری شود. در صورت استفاده از سطح ضربه‌زننده با شعاع انحنای 300 mm، این سطح می‌تواند به‌صورت یک قطعه کروی نیز باشد، همان‌طور که در شکل 7c، جزئیات A، نشان داده شده است؛ زیرا با چنین شعاع انحنای بزرگی، این حالت روشی معادل روش استفاده از استوانه گرد به شمار می‌رود.
شعاع لبه در سطح ضربه‌زننده صاف و سطح ضربه‌زننده با شعاع انحنای 300 mm باید تقریباً 0,5 mm باشد.
دستگاه باید شامل هرگونه تجهیزات آزمون نوری موردنیاز برای اندازه‌گیری تغییرات عملکرد نوری، مطابق الزامات مشخصات جزئی و روش A (توان عبوری) استاندارد IEC 60793-1-46:2001، باشد.
6.4 روش اجرا
مگر آنکه به‌گونه‌ای دیگر مشخص شده باشد، شرایط آزمون باید مطابق شرایط استاندارد جوی باشد.
جرم وزنه یا چکش سقوط‌کننده و ارتفاع سقوط آن باید به‌گونه‌ای تنظیم شود که مقدار انرژی ضربه نشان‌داده‌شده در مشخصات جزئی حاصل شود. تعداد و نرخ ضربه‌ها و محل وارد شدن آن‌ها روی نمونه باید مطابق مشخصات جزئی باشد.
6.5 الزامات
معیارهای پذیرش آزمون باید مطابق آنچه در مشخصات جزئی بیان شده است، باشد. حالت‌های معمول خرابی شامل از بین رفتن پیوستگی نوری، کاهش عبوردهی نوری یا آسیب فیزیکی به کابل است.
6.6 مواردی که باید مشخص شوند
مشخصات جزئی باید شامل موارد زیر باشد:
a) تعداد ضربه‌ها؛
b) انرژی ضربه؛
c) دمای آزمون؛
d) شعاع سطح ضربه‌زننده، در صورتی که با مقدار مشخص‌شده در اینجا متفاوت باشد؛
e) فرکانس ضربه‌های تکرارشونده (در صورت وجود)؛
f) محل وارد شدن ضربه‌ها روی نمونه؛
g) مشخص شود که آیا پیوستگی نوری یا تغییر در عبوردهی باید اندازه‌گیری شود یا خیر.


دستگاه آزمون ضربه برای کابل‌های نوری مطابق استاندارد IEC 60794-1-21، روش E4

  • شفت‌های راهنمای آبکاری‌شده با کروم سخت
  • رهاسازی دستی وزنه
  • هندسه ضربه‌زننده مطابق استاندارد
  • شامل 4 وزنه

امکان ارسال دیدگاه وجود ندارد!