
3 مفاهیم
3.1 مقوای کنگرهای
مقوایی متشکل از یک یا چند لایه کاغذ فلوتدار که به یک یا بین یک یا چند لایه کاغذ یا مقوا (رویه) چسبانده شده است (برگرفته از DIN 6735).
3.2 مقوای کنگرهای تکجداره
مقوایی متشکل از یک لایه کاغذ فلوتدار که بین دو رویه قرار گرفته و به آنها چسبانده شده است (برگرفته از DIN 6730).
3.3 مقوای کنگرهای چندجداره
مقوایی متشکل از دو یا چند لایه کاغذ فلوتدار که بین سه یا چند رویه قرار گرفته و به آنها چسبانده شده است.
4 انواع مقوای کنگرهای و اندازه فلوتها
4.1 انواع مقوای کنگرهای
مقوای کنگرهای میتواند تکجداره یا چندجداره باشد. در حالت دوم، ترکیبهای مختلفی از اندازههای متفاوت فلوت امکانپذیر است؛ موارد نشاندادهشده در شکلهای 1 تا 3 صرفاً نمونه هستند.

4.2 اندازه فلوتها
در مقوای کنگرهای میتوان از اندازهها و ترکیبهای مختلف فلوت استفاده کرد. فلوتها بر اساس ارتفاع و گام، مطابق شکل 4 و جدول 1، طبقهبندی میشوند.

5 الزامات
5.1 ویژگیها

مقوای کنگرهای گریدهای 1.01 تا 1.05 و 2.02 تا 2.06 عمدتاً برای اهداف انبارداری در نظر گرفته شدهاند و با مقاومت در برابر سوراخشدن و مقاومت فشاری لبهای مشخص میشوند.
مقوای کنگرهای گریدهای 1.10 تا 1.50 و 2.20 تا 2.70 علاوه بر این برای حملونقل نیز در نظر گرفته شدهاند و با استحکام ترکیدگی، مقاومت در برابر سوراخشدن و مقاومت فشاری لبهای مشخص میشوند. مقوای کنگرهای گریدهای 2.90 تا 2.96 بهعنوان مقوای سنگینکار در نظر گرفته میشود و با مقاومت در برابر سوراخشدن و مقاومت فشاری لبهای مشخص میگردد.
5.2 مقادیر حدی
جدول 2 مقادیر اسمی ویژگیهای مقوای کنگرهای را مشخص میکند. مقدار میانگین بهدستآمده هنگام آزمون نباید در مورد استحکام ترکیدگی بیش از 7,5%، در مورد مقاومت در برابر سوراخشدن بیش از 6% و در مورد مقاومت فشاری لبهای بیش از 5% کمتر از مقدار اسمی باشد.
6 نامگذاری
6.1 کلیات
نامگذاری مقوای کنگرهای باید به این استاندارد ارجاع دهد و شامل گرید مشخصشده در جدول 2 و اندازه فلوت مشخصشده در جدول 1 باشد.
6.2 مثالها
نامگذاری مقوای کنگرهای تکجداره گرید 1.20 با فلوتهای اندازه A:
Corrugated fibreboard DIN 55468 – 1.20 A
نامگذاری مقوای کنگرهای دوجداره گرید 2.06 با فلوتهای اندازه B و اندازه C:
Corrugated fibreboard DIN 55468 – 2.06 BC
نامگذاری مقوای کنگرهای سهجداره گرید 2.95 با فلوتهای اندازه B، اندازه A و اندازه A:
Corrugated fibreboard DIN 55468 – 2.95 BAA
7 آزمون
7.1 نمونهبرداری
نمونهبرداری باید مطابق DIN EN ISO 186 انجام شود.
7.2 آمادهسازی
نمونههای آزمون باید مطابق DIN EN 20187 آمادهسازی شوند.
7.3 استحکام ترکیدگی
استحکام ترکیدگی باید مطابق DIN EN ISO 2759 آزمون شود.
7.4 مقاومت در برابر سوراخشدن
مقاومت در برابر سوراخشدن باید مطابق DIN 53142-1 آزمون شود.
7.5 مقاومت فشاری لبهای
مقاومت فشاری لبهای باید مطابق DIN EN ISO 3037 آزمون شود.
DIN EN ISO 2759 تعیین استحکام ترکیدگی
5 دستگاه
دستگاه باید حداقل شامل ویژگیهای شرحدادهشده در بندهای 5.1 تا 5.4 باشد.
5.1 سیستم گیرهگیری، برای محکم و یکنواخت نگهداشتن آزمونه بین دو سطح حلقوی، صاف و موازی که باید صیقلی (اما نه پولیششده) و دارای شیارهایی مطابق پیوست A باشند؛ این پیوست همچنین ابعاد سیستم گیرهگیری را ارائه میکند.
یکی از صفحات گیره باید در یک مفصل گردان یا وسیلهای مشابه نگه داشته شود تا اطمینان حاصل شود فشار گیرهگیری بهطور یکنواخت توزیع میشود.
در فشار مورد استفاده برای آزمون، دهانههای دایرهای دو صفحه گیره باید با دقت 0,25 mm هممرکز باشند و سطوح گیره صاف و موازی باشند. روش بررسی گیرهها در پیوست B ارائه شده است.
سیستم گیرهگیری باید قادر به اعمال فشار گیرهگیری در محدوده 700 kPa تا 1 200 kPa باشد و بهگونهای ساخته شود که فشارهای گیرهگیری تکرارپذیر در حین استفاده حاصل شوند (پیوست C را ببینید).
در محاسبه فشار گیرهگیری، کاهش مساحت ناشی از شیارها نادیده گرفته شود.
هر دستگاه نشاندهنده فشار گیرهگیری نصبشده، ترجیحاً باید برای نمایش فشار واقعی گیرهگیری، نه فشار موجود در خود سیستم گیرهگیری، درجهبندی شده باشد. فشار گیرهگیری را میتوان از اطلاعات نیروی گیرهگیری و مساحت گیره محاسبه کرد.
5.2 دیافراگم، دایرهای، ساختهشده از لاستیک طبیعی یا مصنوعی، عاری از پرکننده یا زائده، که بهطور محکم مهار شده و سطح بیرونی آن در حالت آزاد، حدود 5,5 mm نسبت به صفحه بیرونی صفحه نصب دیافراگم فرورفته باشد.
جنس و ساختار دیافراگم باید بهگونهای باشد که فشارهای لازم برای برآمدهکردن دیافراگم تا خارج از صفحه بیرونی صفحه دیافراگم، به شرح زیر باشند:
— ارتفاع برآمدگی: 10 mm -E- 0,2 mm، محدوده فشار: 170 kPa تا 220 kPa؛
—- ارتفاع برآمدگی: 18 mm ± 0,2 mm، محدوده فشار: 250 kPa تا 350 kPa.
دیافراگمهای در حال استفاده باید بهطور منظم بررسی و در صورت برآوردهنشدن الزامات ارتفاع برآمدگی تعویض شوند.
5.3 سیستم هیدرولیک، برای اعمال فشار هیدرولیکی افزایشی به داخل دیافراگم تا زمانی که آزمونه دچار ترکیدگی شود.
فشار باید توسط پیستون محرک موتوری ایجاد شود که مایع مناسبی مانند گلیسرول خالص، اتیلنگلیکول حاوی بازدارنده خوردگی یا روغن سیلیکون با گرانروی کم را که با جنس دیافراگم سازگار است، به سطح داخلی دیافراگم میراند. سیستم هیدرولیک و سیال مورد استفاده باید عاری از حبابهای هوا باشند. نرخ پمپاژ باید 170 ml/min -1 15 ml/min باشد.
5.4 سیستم اندازهگیری فشار، برای اندازهگیری استحکام ترکیدگی.
این سیستم میتواند از هر اصلی استفاده کند که دقت اندازهگیری و نمایش برابر با ± 10 kPa یا ± 3 % مقدار اندازهگیریشده، هرکدام که بیشتر است، ایجاد کند. سرعت پاسخ به فشار هیدرولیکی افزایشی باید بهگونهای باشد که حداکثر فشار نشاندادهشده، در محدوده ± 3 % فشار اوج واقعی تعیینشده با سیستم کالیبراسیون نوع شرحدادهشده در پیوست D قرار گیرد.
8 روش اجرا
آزمونها باید در اتمسفر استاندارد تعریفشده در ISO 187، که برای آمادهسازی آزمونهها مطابق بند 7 استفاده میشود، انجام شوند.
در صورت نیاز، گرماژ را مطابق ISO 536 تعیین کنید. دستگاه را مطابق دستورالعمل سازنده و الزامات این استاندارد بینالمللی برای استفاده آماده کنید. دستگاههای الکترونیکی ممکن است به یک دوره «گرمشدن» نیاز داشته باشند.
در صورت وجود محدودههای جایگزین اندازهگیری فشار، مناسبترین محدوده را انتخاب کنید؛ در صورت لزوم، این کار را با انجام یک آزمون مقدماتی با استفاده از بالاترین محدوده موجود انجام دهید.
سیستم گیرهگیری را طوری تنظیم کنید که کمترین فشار گیرهگیری در محدوده 700 kPa تا 1 200 kPa اعمال شود و از لغزش آزمونه جلوگیری کند. راهنمای فشارهای گیرهگیری رضایتبخش برای مواد با استحکام ترکیدگی مختلف در جدول 1 ارائه شده است.

گیره را بالا ببرید و آزمونه را در موقعیتی قرار دهید که امکان استفاده از کل سطح گیرهگیری فراهم باشد، سپس فشار کامل گیرهگیری را به آزمونه اعمال کنید.
در صورت لزوم، دستگاه نشاندهنده فشار هیدرولیک را مطابق دستورالعمل سازنده صفر کنید. فشار هیدرولیک را تا ترکیدن آزمونه اعمال کنید. پیستون را عقب بکشید تا دیافراگم پایینتر از سطح صفحه گیره دیافراگم قرار گیرد. فشار ترکیدگی نشاندادهشده را با دقت نزدیکترین کیلوپاسکال بخوانید. گیره را آزاد کرده و دستگاه را برای آزمون بعدی آماده کنید. در صورت مشاهده لغزش آزمونه، قرائتها باید رد شوند؛ این لغزش با حرکت ناحیه آزمونه خارج از گیرهها یا چروکشدن آزمونه در ناحیه گیرهگیری مشخص میشود. در موارد تردید، استفاده از آزمونه بزرگتر اغلب مشخص میکند که لغزش رخ داده است یا خیر. در صورتی که نوع شکست، برای مثال گسیختگی در پیرامون ناحیه آزمون، نشان دهد آزمونه بر اثر فشار بیش از حد گیرهگیری یا چرخش گیرهها هنگام گیرهگیری آسیب دیده است، قرائتها باید رد شوند.
اگر نتایج جداگانه برای هر سطح مقوا در تماس با دیافراگم مورد نیاز نباشد، برای بهدستآوردن نتیجه باید 20 آزمون معتبر انجام شود. اگر نتایج جداگانه برای دو سطح مقوا مورد نیاز باشد، حداقل 10 آزمون معتبر باید روی هر طرف انجام شود.
یادداشت 1 سطح در تماس با دیافراگم، سطح تحت آزمون در نظر گرفته میشود.
یادداشت 2 منابع اصلی خطا به شرح زیر هستند:
— کالیبراسیون نادرست سیستم اندازهگیری فشار؛
— نرخ نادرست افزایش فشار (نرخهای افزایشیافته به افزایش ظاهری استحکام ترکیدگی منجر میشوند)؛
— دیافراگم معیوب یا دیافراگمی که نسبت به صفحه گیره دیافراگم بیش از حد بالا یا پایین تنظیم شده باشد؛
— دیافراگم سخت یا غیرکشسان که باعث افزایش ظاهری استحکام ترکیدگی میشود؛
— گیرهگیری ناکافی یا غیریکنواخت (که معمولاً به افزایش ظاهری استحکام ترکیدگی منجر میشود)؛
— وجود هوا در سیستم (که معمولاً باعث کاهش ظاهری استحکام ترکیدگی میشود).
9 بیان نتایج
میانگین استحکام ترکیدگی، p، را بر حسب کیلوپاسکال و با دقت نزدیکترین کیلوپاسکال محاسبه کنید.
انحراف معیار نتایج را محاسبه کنید.
شاخص ترکیدگی، :r، که بر حسب کیلوپاسکال مترمربع بر گرم بیان میشود، را میتوان با استفاده از استحکام ترکیدگی و فرمول زیر محاسبه کرد.


شاخص ترکیدگی را با سه رقم معنادار محاسبه کنید.
پیوست A
(الزامی)
ابعاد سیستم گیرهگیری

ابعاد یک گیره پایینی جایگزین در شکل A.2 نشان داده شده است. این گیره ممکن است گاهی در دستگاههای ساخت آمریکای شمالی یافت شود.
ابعاد ‘u و u (مطابق شکل A.1) بحرانی نیستند، اما باید بهاندازه کافی بزرگ باشند تا اطمینان حاصل شود گیرهها در حین استفاده تغییر شکل نمیدهند. برای گیره متحرک، حداقل ضخامت 9,5 mm در استفاده عملی رضایتبخش تشخیص داده شده است.
ابعاد :r و y ممکن است بر اساس سازنده دستگاه آزمون ترکیدگی و طراحی دیافراگم مورد استفاده متفاوت باشند، اما باید بهگونهای باشند که دیافراگم بهطور ایمن گیره شود.
شعاع R، با محدودیتهای اعمالشده توسط ابعاد 5,5 mm ± 1,0 mm و 3 mm ± 1 mm تعیین میشود. قوس باید نسبت به سطح عمودی دهانه دایرهای و سطح داخلی افقی گیره دیافراگم مماس باشد. شعاع باید حدود 3 mm باشد.
برای کاهش خطر آسیب به آزمونه یا دیافراگم، R، و R2 باید بسیار اندکی گرد شوند، اما نه بهاندازهای که بر سوراخ صفحه گیره متحرک اثر بگذارد. (شعاع انحنای حدود 0,6 mm برای R1 و 0,4 mm برای R2 توصیه میشود.)
برای به حداقل رساندن لغزش، سطوح گیرهای که در طول آزمون با مقوا تماس دارند باید دارای آثار ابزار مارپیچی یا هممرکز روی سطح باشند.
موارد زیر رضایتبخش تشخیص داده شدهاند:
a) شیار V پیوسته مارپیچی 60° با عمق حداقل 0,25 mm و گام 0,9 mm 4- 0,1 mm، بهطوریکه شیار از فاصله 3,2 mm i- 0,1 mm از لبه دهانه دایرهای آغاز شود؛
b) مجموعهای از شیارهای V هممرکز 60° با عمق حداقل 0,25 mm و فاصله 0,9 mm L 0,1 mm از یکدیگر، بهطوریکه مرکز داخلیترین شیار در فاصله 3,2 mm ± 0,1 mm از لبه دهانه دایرهای قرار داشته باشد.
فضای بالای دهانه دایرهای در گیره متحرک باید بهاندازه کافی بزرگ باشد تا امکان برآمدهشدن آزاد آزمونه فراهم شود و اگر بهعنوان بخشی از طراحی محصور است، باید از طریق دهانهای دایرهای با اندازه کافی به اتمسفر متصل باشد تا هوای محبوس بالای آزمونه خارج شود. دهانه دایرهای با قطر حدود 4 mm مناسب تشخیص داده شده است.

مقاومت فشاری لبهای باید مطابق DIN EN ISO 3037 آزمون شود
5 دستگاه
5.1 دستگاه آزمون فشار با صفحات ثابت، مطابق شرح ISO 13820. ترجیحاً از استفاده از کاغذ سنباده روی صفحات اجتناب شود.
اگرچه به دلیل الزامات سایر روشهای آزمون، اجتناب از استفاده از کاغذ سنباده روی صفحات ایمنتر است، صفحات را میتوان با کاغذ سنباده بسیار ظریف، با گریدی نه زبرتر از 00، پوشاند. در این صورت باید توجه کافی به حفظ الزامات صافی و موازیبودن تعیینشده برای سطوح معطوف شود.
یادداشت: دستگاه آزمون فشار با تیر انعطافپذیر مطابق ISO 13820 برای این روش آزمون توصیه نمیشود، زیرا درباره توانایی آن برای حفظ موازیبودن کافی و ارائه مقادیر دقیق آزمون برای این آزمونهها، پرسشهای مهمی وجود دارد.
5.2 دستگاه برش، مانند اره میزی پرسرعت یا برشگر نوع Billerud (پیوست A را ببینید)، که قادر باشد آزمونهها را با کیفیت برش شرحدادهشده در بندهای 8.3 و 8.4 برش دهد. 5.3 بلوکهای راهنما، دو بلوک مستطیلی با پرداخت صاف و ابعاد تقریبی 20 mm x 20 mm x 100 mm، برای نگهداشتن آزمونه و عمود نگهداشتن آن نسبت به سطوح صفحات. توصیه میشود هر بلوک راهنما به یک دستگیره مجهز شود تا امکان جابهجایی ایمن هر بلوک در طول آزمون فراهم شود.
8 آمادهسازی آزمونهها
8.1 آزمونهها را در همان شرایط جوی مورد استفاده برای آمادهسازی نمونه آماده کنید.
8.2 با استفاده از تیغه تیز و روشی که موازیبودن برشها را تضمین کند، از نمونه آزمونههایی با ابعاد زیر برش دهید: 100,0 mm ± 0,5 mm در جهت عمود بر فلوتها و 70 mm تا 300 mm در جهت موازی با فلوتها، بهگونهای که آزمونهها از ناحیهای آسیبندیده از نمونه بهدست آیند.
8.3 از نواحی آسیبندیده نمونه آزمونهها (8.2)، با استفاده از دستگاه برش مناسب (5.2)، تعداد کافی آزمونه با عرض 25,0 mm ± 0,5 mm در جهت موازی با فلوتها برش دهید تا 10 آزمون معتبر بهدست آید. سپس ابعاد هر آزمونه 25,0 mm ± 0,5 mm در ارتفاع (جهت فلوتها) و 100,0 mm ± 0,5 mm در طول (جهت عمود بر فلوتها) خواهد بود.
اگر از برشگر نوع Billerud (5.2) استفاده میشود، نوار برشنخورده را تا جایی وارد کنید که تقریباً با انتهای متوقفکننده تماس پیدا کند و اطمینان حاصل کنید طول کافی از نوار در طرف دیگر تیغهها امتداد داشته باشد و لبه آن با راهنمای گونیا در تماس باشد.
صرفنظر از روش برش، لبههای تحت بار باید بهصورت تمیز بریده شده، صاف، موازی و عمود بر سطوح مقوا باشند (8.4).
9 روش اجرا
آزمونها را در اتمسفر استاندارد مورد استفاده در بند 7 انجام دهید. در حالی که صفحات دستگاه آزمون فشار (5.1) بهاندازه مناسب از هم جدا هستند، آزمونه را از یکی از لبههای برشخورده 100 mm روی صفحه پایینی قرار دهید. آن را با قرار دادن یک بلوک راهنما (5.3) در هر طرف، مهار کنید. هنگامی که بار به حدود 50 N رسید، میتوان بلوکهای راهنما را از آزمونه دور کرد. این بلوکها را میتوان روی صفحه باقی گذاشت یا از آن خارج کرد. در صورت لزوم، اقدامات مناسب را انجام دهید تا وزن بلوکهای راهنما در قرائت نیرو دخالت نکند.
دستگاه آزمون را تا شکست آزمونه به کار اندازید. شکست آزمون را میتوان با مشاهده یک بیشینه در منحنی بار-تغییرمکان شناسایی کرد؛ این نقطه اغلب با فشردگی قابل مشاهده در بدنه آزمونه و/یا پیچش لبههای آزمونه در محل تماس با صفحات بارگذاری همراه است. حداکثر نیروی Fmax ایجادشده تا لحظه وقوع شکست ناگهانی را با دقت نزدیکترین 1 N ثبت کنید. آزمون را روی تعداد کافی آزمونه تکرار کنید تا حداقل 10 نتیجه معتبر بهدست آید.
10 محاسبه
10.1 میانگین حداکثر نیرو، Fmax، و انحراف معیار، sFmax، را محاسبه کنید.
10.2 مقاومت فشاری لبهای R را که بر حسب کیلونیوتن بر متر بیان میشود، با دقت نزدیکترین 0,01 kN/m و با استفاده از معادله زیر محاسبه کنید:

10.3 انحراف معیار مقاومت فشاری لبهای، sR، را که بر حسب کیلونیوتن بر متر بیان میشود، با دقت نزدیکترین 0,01 kN/m و با استفاده از معادله زیر محاسبه کنید:

پیوست A
(اطلاعرسان)
نمونههایی از دستگاههای برش مناسب
A.1 اره میزی پرسرعت مجهز به تیغه دندانهریز، بدون لبهگذاری، با سنگزنی توخالی و صفحه گلوگاهی با حداقل لقی، بهطوریکه تیغه اره نسبت به میز نگهدارنده نمونه در زاویه 90° قرار داشته باشد.
A.2 برشگر نوع Billerud مجهز به تیغههای صاف، مستقیم، موازی و تیز با ضخامت تقریبی 0,5 mm که با زاویهای حدود 3 mm پخزده شدهاند. اگر از تیغههای تکپخ استفاده میشود، تیغهها باید بهگونهای نصب شوند که سطوح صاف آنها روبهروی یکدیگر، یعنی به سمت داخل، قرار گیرند. تیغههای چنین برشگری باید در راستای مناسب نگه داشته شوند. برشگر نوع Billerud معمولاً برای برش آزمونه از مقوای سهجداره و برخی مقواهای دوجداره سنگین مناسب نیست. توصیه میشود تیغههای این نوع برشگر بین دو بار تیزکردن یا تعویض، بیش از 50 بار استفاده نشوند.

- اندازه مخروط 60*60*60 mm
- ظرفیت 1-48J (طبق درخواست مشتری)
- نمایشگر لمسی 7″
- پرینتر حرارتی برای چاپ گزارش
- نمایش مستقیم نتیجه

- مساحت آزمون 50 cm2
- افزایش فشار هیدرولیکی
- دیافراگم الاستیک
- نمایشگر لمسی نشاندهنده فشار و ارتفاع نمونه هنگام ترکیدگی
- خروجی داده USB به MS Excel
- شیر دستی برای تنظیم جریان سیستم هیدرولیک
- گیره پنوماتیکی نمونه
- نمایش ارتفاع نمونه هنگام ترکیدگی با استفاده از ترانسدیوسر خطی
- نمایش فشار آزمونه
- حداکثر فشار 1000KPa
- تنظیم فشار گیرهگیری آزمونه
- نمایش فشار ترکیدگی
- شامل ویدئوی آموزشی

