6 تجهیزات و مواد
6.1 دستگاه آزمون اشتعالپذیری، بههمراه زمانسنج مجزا که قادر باشد مطابق شکل 1 یا یک دستگاه آزمون معادل با عملکرد الکتریکی و مجهز به زمانسنج خودکار، همانطور که در پیوست A1 شرح داده شده است، شعله را بهمدت 1 + 0.01 s روی نمونه آزمون اعمال کند. دستگاههای آزمون معمولاً همراه با نگهدارندههای نمونه آزمون عرضه میشوند.
6.2 دستگاه برسزنی، مطابق شکلهای 2، 3 و 4 و شرحدادهشده در پیوست A1.
6.3 دستگاه خشکشویی—یک دستگاه خشکشویی تجاری باید قادر باشد با استفاده از حلال پرکلرواتیلن و شوینده خشکشویی کاتیونی، یک چرخه کامل و خودکار خشکبهخشک را اجرا کند.
6.4 آون خشککن آزمایشگاهی.
6.5 دسیکاتور،
6.6 سیلیکاژل بیآب،
6.7 بوتان، CP.
6.8 شوینده مرجع استاندارد AATCC 1993.3
6.9 پرکلرواتیلن، گرید تجاری.
6.10 شوینده خشکشویی، از نوع آمین سولفونات/
(کاتیونی).
6.11 نخ خیاطی پنبهای، شماره 50، مرسریزهشده.
7 نمونهبرداری
7.1 نمونه لات—بهعنوان نمونه لات برای آزمون، تعداد واحدهای نمونهبرداری اولیه را که در مشخصات ماده قابلاعمال یا سایر توافقهای میان خریدار و تأمینکننده تعیین شده است، بهصورت تصادفی انتخاب کنید. برای پارچه، رولهای پارچه را واحدهای نمونهبرداری اولیه در نظر بگیرید. برای پوشاک، کارتنهای حمل را واحدهای نمونهبرداری اولیه در نظر بگیرید.
یادداشت 2—یک مشخصات یا توافق واقعبینانه میان خریدار و تأمینکننده باید تغییرپذیری میان واحدهای نمونهبرداری اولیه و درون آنها را در نظر بگیرد تا طرح نمونهبرداری معناداری از نظر ریسک تولیدکننده، ریسک مصرفکننده، سطح کیفیت قابلقبول و سطح کیفیت حدی فراهم شود. یک نمونه لات معمولاً بخش بسیار کوچکی از کل واحدهای نمونهبرداری اولیه را تشکیل میدهد.
7.2 نمونه آزمایشگاهی—بهعنوان نمونه آزمایشگاهی برای آزمون، بهصورت زیر عمل کنید:
7.2.1 برای پارچه، از انتهای هر رول پارچه در نمونه لات، یک تکه نمونه با عرض کامل و طول 1⁄2 m (1⁄2 yd) بردارید؛ پیش از آن، هر قسمت از سطح خارجی رول را که دارای تاخوردگی، چروک یا هرگونه نشانهای از جابهجایی بافت است، دور بریزید.
7.2.2 برای پوشاک، تعداد پوشاک مورد نیاز از هر کارتن حمل در نمونه لات را مطابق مشخصات ماده قابلاعمال یا سایر توافقهای میان خریدار و تأمینکننده انتخاب کنید.
7.3 نمونههای آزمون:
7.3.1 آزمونهای اکتشافی را طبق دستورالعمل انجام دهید تا جهت نمونههای آزمون، رویه پارچه مورد آزمون و بخش مورد آزمون از هر طرح بهگونهای انتخاب شود که نرخ گسترش شعله به حداکثر برسد.
7.3.2 برای پارچه، نمونههای آزمون نهایی را از هر تکه نمونه موجود در نمونه آزمایشگاهی، مطابق بند 9.1 برش دهید. برای پارچههایی که قابلیت بازسازی دارند، پس از بازسازی تکههای نمونه مطابق بند 9.2، نمونههای آزمون نهایی اضافی را از هر تکه نمونه در نمونه لات برش دهید. نمونههای آزمون را مشخص کنید که از تکه نمونه پیش از بازسازی یا پس از آن تهیه شدهاند.
7.3.3 برای پوشاک، نمونههای آزمون نهایی را از هر پوشاک موجود در نمونه آزمایشگاهی، مطابق بند 9.1 برش دهید. برای پوشاکی که قابلیت بازسازی دارند، پس از بازسازی پوشاک مطابق بند 9.2، نمونههای آزمون نهایی اضافی را از هر پوشاک در نمونه لات برش دهید. نمونههای آزمون را مشخص کنید که از پوشاک پیش از بازسازی یا پس از آن تهیه شدهاند.
8 آمادهسازی نمونههای آزمون
8.1 آزمونها را روی پارچه در همان وضعیتی انجام دهید که به مصرفکننده میرسد. برای تعیین جهت مناسب نمونههای آزمون، رویه پارچه و بخش طرح مورد آزمون، آزمون اکتشافی انجام دهید؛ بدین منظور، با علامتگذاری و برش (مطابق 8.2) یک نمونه آزمون 50 در 150 mm (2 در 6 in.) برای هر سطح، جهت و طرح پارچه تهیه کرده و مطابق بخش 10 آزمون کنید.
یادداشت 3—برای پارچههایی با سطح الیاف برجسته، معمولاً مشخص میشود که بعد بلند نمونه آزمون باید موازی با جهت خواب پرز باشد و گسترش شعله هنگام حرکت برخلاف جهت خواب پرز، سریعتر است.
8.2 علامتگذاری و برش، دستورالعملهای عمومی—تعداد مورد نیاز نمونههای آزمون (بخش 9) را که هرکدام 50 در 150 mm (2 در 6 in.) هستند، روی سطح مخالف سطح مورد آزمون مشخص کنید؛ بهطوریکه بعد بلند آنها در جهتی قرار گیرد که در آزمونهای مقدماتی (مطابق 8.1) سوختن در آن سریعتر است. در این روش، بعد بلند به طول بزرگتر نمونه آزمون گفته میشود. در مواردی که تعیین جهت خواب پرز دشوار است، میتوان آن را با استفاده از روش بیانشده در راهنمای آزمایشگاه CPSC، یعنی راهنمای آزمون آزمایشگاهی برای 16 CFR Part 1610، شناسایی کرد. انتهای هر نمونه آزمون و سطحی را که گسترش شعله در آن سریعتر است، با نصب یک منگنه مشخص کنید. سپس نمونههای آزمون را از پارچه برش دهید. هرگونه علامت شناسایی را در طرف و انتهای مخالف سطح مورد آزمون قرار دهید.
9 نمونههای آزمون برای آزمون نهایی
9.1 همه پارچهها را در وضعیت دریافتی، مطابق 9.1.1، آزمون کنید. اگر پارچه در وضعیت دریافتی کلاس 3 باشد (به بخشهای 11 و 12 مراجعه کنید)، به بخش 13 بروید. اگر پارچه در وضعیت دریافتی کلاس 1 یا کلاس 2 باشد (به بخشهای 11 و 12 مراجعه کنید)، به 9.1.2 بروید.
9.1.1 پارچه در وضعیت دریافتی—پنج نمونه آزمون را (با این حال، به 11.1 مراجعه کنید) مطابق 8.2 برش دهید؛ این تعداد علاوه بر نمونهای است که پیشتر در آزمونهای مقدماتی آزمون شده است. نمونه آزمون، بخشی از نمونه است که برای آزمون در نظر گرفته شده و دارای ابعاد مشخص است. برای تکمیل آزمون، آزمون پنج یا ده نمونه آزمون الزامی است. (برای اطلاعات بیشتر درباره زمان نیاز به پنج نمونه آزمون اضافی، به بخش 11 مراجعه کنید.)
9.1.2 پارچه بازسازیشده—یک تکه نمونه با اندازه کافی برای تهیه پنج یا ده نمونه آزمون، مطابق آنچه در 11.1 مشخص شده است، برش دهید و با در نظر گرفتن جمعشدگی در خشکشویی و شستوشو، تکه نمونه را مطابق روشهای خشکشویی و شستوشوی بند 9.2 تحت فرایند قرار دهید. نمونه آزمون، بخشی از نمونه است که برای آزمون در نظر گرفته شده و دارای ابعاد مشخص است. برای تکمیل آزمون، آزمون پنج یا ده نمونه آزمون الزامی است. (برای اطلاعات بیشتر درباره نیاز به پنج نمونه آزمون اضافی، به بخش 11 مراجعه کنید.)
9.2 بازسازی:
9.2.1 خشکشویی:
9.2.1.1 حلال: پرکلرواتیلن، گرید تجاری. کلاس شوینده: کاتیونی.
زمان شستوشو: 10 تا 15 min.
زمان استخراج: 3 min.
دمای خشککردن: 60 تا 66°C (140 تا 150°F).
زمان خشککردن: 18 تا 20 min.
زمان خنکسازی/بوگیری: 5 min.
9.2.1.2 پرکلرواتیلن سمی و مظنون به سرطانزایی است و باید اقدامات احتیاطی معمول برای کار با حلالهای کلردار رعایت شود. پرکلرواتیلن فقط باید در شرایط دارای تهویه مناسب استفاده شود. این حلال غیرقابلاشتعال است.
9.2.1.3 نمونهها باید در باری معادل 80 % ظرفیت دستگاه، خشکشویی شوند. در صورت نیاز، باید از بالاستی شامل قطعات یا پوشاک نساجی تمیز، سفید یا با رنگ روشن، متشکل از تقریباً 80 % قطعات پارچه پشمی و 20 % قطعات پنبهای استفاده شود.
9.2.2 پارچه را یکبار در یک ماشین لباسشویی خانگی، مطابق بخشهای 8.2.2، 8.2.3 و 8.3.1(A) استاندارد AATCC 124 – 2006 بشویید و خشک کنید. از دمای آب شستوشو (IV)، 49 ± 3°C، (120 ± 5°F) استفاده کنید؛ چرخه Normal / Cotton Sturdy و سطح آب 18 6 1 gal. حداکثر بار شستوشو باید 3.63 kg (8 lbs) باشد. با استفاده از برنامه Tumble dry، Durable Press، و دمای خروجی 66 ± 5°C (150 ± 10°F)، پارچه را خشک کنید و زمان خنکسازی را 10 min در نظر بگیرید. 9.2.3 پنج یا ده نمونه آزمون (مطابق آنچه در 11.1 مشخص شده است) از پارچه بازسازیشده را طبق 8.2 برش دهید.
یادداشت 4—خشکشویی و سپس شستوشو با هدف حذف افزودنیهایی انجام میشود که میتوانند بر ویژگیهای سوختن منسوج اثر بگذارند.
9.3 نصب نمونه آزمون—نمونههای آزمون را بهصورت جداگانه در نگهدارندههای نمونه آزمون دستگاه آزمون اشتعالپذیری گیره کنید. نمونه آزمون را در قاب قرار دهید؛ بهگونهای که لبه پایینی نمونه آزمون دقیقاً با لبه پایینی بلندترین قاب (قاب بالایی) منطبق شود. این کار را میتوان با قرار دادن نمونه آزمون روی قاب پایینی (کوتاهتر) انجام داد؛ بهطوریکه لبه بالایی نمونه آزمون دقیقاً با قسمت بالایی بخش برشخورده قاب منطبق شود. انتهای منگنهشده یا علامتگذاریشده باید هنگام آزمون در موقعیت بالایی قرار گیرد. برای نگهداشتن دو نیمه نگهدارنده نمونه آزمون در کنار هم، معمولاً از گیرههای «Bull Dog» استفاده میشود، اما روشهای دیگر نیز قابلقبول هستند. اغلب برای کمک به کشیده و ثابت نگهداشتن نمونه آزمون، در نیمه پایینی نگهدارنده نمونه آزمون از نوارچسب دوطرفه استفاده میشود.
9.4 برسزنی—هر نمونه آزمون دارای سطح الیاف برجسته را در حالی که در نگهدارنده نمونه آزمون نصب شده است، برس بزنید. هدف صفحه فلزی یا «شابلون» روی ارابه دستگاه برسزنی، پشتیبانی از نمونه آزمون در ارتفاعی بالاتر از سطح بالایی نگهدارنده نمونه آزمون در طول عملیات برسزنی است. بنابراین، ابعاد این شابلون باید مطابق شکلهای 5 و 6 باشد.
9.5 نمونههای آزمون نصبشده را بهمدت 30 min در وضعیت افقی و در آون با دمای 105 ± 5°C (221 ± 3°F) خشک کنید؛ سپس آنها را از آون خارج کرده و روی سیلیکاژل بیآب یا ماده معادل در دسیکاتور قرار دهید تا خنک شوند، اما این زمان نباید کمتر از 15 min باشد.
یادداشت 5—خشککردن در آون اثرات ناشی از رطوبت ذاتی برخی الیاف را حذف میکند. نشان داده شده است که بسیاری از پارچهها در زمان تماس کوتاهتر با منابع اشتعال، در حالت خشکشده در آون مشتعل میشوند و نسبت به زمانی که در رطوبت بیشتر آزمون میشوند، با نرخ گسترش شعله بالاتری میسوزند. این موضوع به رطوبت موجود در برخی الیاف در شرایط رطوبت نسبی بالاتر نسبت داده میشود. در 9.5، خشککردن نمونههای آزمون در آون بهدلیل سادگی آزمون و تکرارپذیری نتایج آزمون مشخص شده است.
10 روش اجرا
10.1 موقعیت رک دستگاه آزمون اشتعالپذیری (شکل 1) را با یک نگهدارنده و نمونه آزمون آزمایشی (نه نمونه آزمون آمادهشده) در محل خود تنظیم کنید؛ بهطوریکه نوک نشانگر با رویه نمونه آزمون تماس داشته باشد. نگهدارنده نمونه آزمون را در محفظه قرار دهید، بهگونهای که قاب بلندتر در بالا باشد. مشعل و نگهدارنده نمونه را طوری تنظیم کنید که هنگام تماس نشانگر با رویه نمونه آزمون، شعله به مرکز عمودی نمونه آزمون اعمال شود، در فاصله 19 ± 0.2 mm (3⁄4 ± 0.019 in.) از پایین نمونه آزمون، و سطح مشعل در فاصله 8 ± 0.2 mm (5⁄16 ± 0.019 in.) از رویه نمونه آزمون قرار گیرد. به شکلهای 7-12 مراجعه کنید.
10.2 شیر کنترل تأمین سوخت را باز کنید و تقریباً 5 min فرصت دهید تا هوا از خط سوخت خارج شود. گاز را مشتعل کرده و شعله را تا طول 16 mm (5⁄8 in.) تنظیم کنید؛ این طول از نوک شعله تا دهانه نازل گاز اندازهگیری میشود. به شکلهای 13 و 14 مراجعه کنید.
10.2.1 دقت سازوکار زمانسنجی برای اعمال شعله بهمدت 1 ± 0.1 s را بدون قرار دادن نمونه آزمون در محل، با استفاده از وسیلهای که قابلیت زمانسنجی تا 0.05 s را دارد، بررسی کنید.
10.3 یک نمونه آزمون نصبشده را از دسیکاتور خارج کرده و در محل خود روی رک، داخل محفظه دستگاه قرار دهید (شکل 1). نخ توقف را در فاصله 9.5 ± 0.2 mm (3⁄8 ± 0.019 in.) بالاتر از صفحه زیرین و موازی با آن، یعنی صفحه بالایی نگهدارنده نمونه آزمون، قرار دهید. وزنه توقف را در محل خود و نزدیک به راهنمای نخ وزنه توقف، درست در زیر آن، قلاب کنید. نمونه آزمون را حداکثر طی 45 s پس از خارج کردن از دسیکاتور در معرض شعله قرار دهید.
یادداشت 6—این آرایش را میتوان بهسادگی و با تکرارپذیری مناسب، با استفاده از راهنماهای L شکل روی نگهدارنده نمونه آزمون و یک راهنمای نخ اضافی که معمولاً «قلاب آسمانی» نامیده میشود، ایجاد کرد. بااینحال، شرط اساسی، یکنواخت بودن ارتفاع سههشتم اینچ برای نخ توقف است، نه تعداد، محل قرارگیری یا طراحی راهنماهای نخ.
10.4 درِ دستگاه را ببندید. زمانسنج را روی صفر تنظیم کنید. آزمون را در محفظهای عاری از جریان هوا و با قرار داشتن دستگاه در دمای اتاق انجام دهید.
10.5 اهرم یا دکمه شروع را فعال کنید. این کار سازوکار زمانسنجی را راهاندازی کرده و شعله را برای مدت 1 s روی نمونه آزمون اعمال میکند. زمانسنجی خودکار است؛ با اعمال شعله آغاز میشود و هنگامی پایان مییابد که وزنه بر اثر سوختن نخ توقف آزاد شود.
یادداشت 7—ارجاع به زغالیشدن یا ذوبشدن پارچه پایه در منسوجات دارای سطوح الیاف برجسته، به زغالیشدن یا ذوبشدنی اشاره دارد که در اثر گرمای ایجادشده از سوختن سطحی یا شعلهورشدن ناگهانی سطح رخ میدهد و مشخصاً زغالیشدن یا ذوبشدن ناشی از اعمال شعله مشتعلکننده را شامل نمیشود.
11 محاسبات
11.1 میانگین حسابی زمان گسترش شعله برای پنج نمونه آزمون را محاسبه کنید. اگر این زمان کمتر از 3.5 s باشد یا برخی از نمونههای آزمون نسوزند، پنج نمونه آزمون اضافی را آزمون کنید. در این صورت، زمان گسترش شعله برابر با میانگین زمان برای ده نمونه آزمون یا برای هر تعداد از آنها که میسوزند، خواهد بود.
پیوست
(اطلاعات الزامی)
A1. شرح دستگاه
A1.1 دستگاه آزمون اشتعالپذیری
A1.1.1 دستگاه آزمون اشتعالپذیری (شکل 1) از یک محفظه دارای تهویه و عاری از جریان هوا تشکیل شده است که یک محیط اشتعال استاندارد، رک نمونه آزمون و دستگاه زمانسنجی خودکار را دربر میگیرد.
A1.1.2 محفظه فلزی عاری از جریان هوا، از گردش هوا در اطراف رک نمونه آزمون و شعله جلوگیری میکند، اما امکان تهویه آزاد را برای اکسیداسیون سریع فراهم میسازد. عرض محفظه 368 mm (141⁄2 in.)، عمق آن 216 mm (81⁄2 in.) و ارتفاع آن 356 mm (14 in.) است.
در قسمت پشتی پوشش بالایی، دوازده سوراخ 12.7 mm (1⁄2 in.) با فاصلههای مساوی وجود دارد. در پایه درِ شیشهای کشویی در قسمت جلویی محفظه، یک نوار تهویه تعبیه شده است.
A1.1.3 رک نمونه آزمون (شکلهای A1.1، A1.2، A1.3 و A1.4) تکیهگاهی برای قابهایی فراهم میکند که نمونههای آزمون در آنها نصب میشوند. زاویه شیب 45° است. این رک نمونه آزمون بهگونهای نصب شده است که امکان تنظیم ضخامت نمونه آزمون نسبت به جبهه شعله را فراهم کند. یک انگشت نشانگر تعبیه شده است که بخش جلویی آن، هنگام تنظیم صحیح رک، با نمونه آزمون تماس پیدا میکند.
A1.1.4 نگهدارنده نمونه آزمون (شکلهای A1.3 و A1.4) از دو صفحه فلزی همسان با ضخامت 2 mm (0.06 in.) تشکیل شده است که گیرههایی در امتداد طرفین آنها نصب شده و نمونه آزمون بین آنها ثابت میشود. صفحات دارای شیار هستند و برای همراستاسازی، با پینهایی آزادانه به یکدیگر متصل شدهاند. دو صفحه نگهدارنده، در تمام طول نمونه آزمون، همه عرض آن بهجز 38 mm (11⁄2 in.) را میپوشانند. نگهدارنده نمونه آزمون در محفظه عاری از جریان هوا، روی رک و با زاویه 45° نگه داشته میشود. پنج نگهدارنده نمونه آزمون ارائه میشود.
A1.1.5 طراحی باید امکان تنظیم نمونه آزمون را از خارج محفظه اشتعالپذیری فراهم کند.
A1.1.6 محیط اشتعال از یک جت گاز تشکیل شده است که با سازوکاری در اطراف یک سوزن زیرپوستی 26-gauge ایجاد میشود. جت گاز بهوسیله یک حفاظ محافظت میشود.
A1.1.7 نخ توقف از قرقره، از میان راهنماهای مناسب نخ که روی قاب نمونه آزمون و دیوارههای محفظه تعبیه شدهاند، کشیده میشود تا نخ در موقعیت مناسب، یعنی در فاصله 127 mm (5 in.) از نقطهای که مرکز شعله اشتعال به نمونه آزمون برخورد میکند، بسته شود. نخ توقف، نخ خیاطی مرسریزه شماره 50 است.
A1.1.8 وزنهای که با استفاده از گیره به نخ توقف متصل شده است، هنگام سقوط، زمانسنج را متوقف میکند.
A1.1.9 درِ شیشهای در شیارهای قسمت جلویی محفظه حرکت میکند. طراحی باید وسیلهای برای نگهداشتن درِ کشویی در وضعیت باز، بهمنظور وارد کردن نگهدارندههای نمونه آزمون، داشته باشد.
A1.1.10 یک شیر حساس کنترل سوخت، تأمین سوخت در مخزن را تنظیم میکند. انتهای شیر به یک اتصال نری 12.7-mm (1⁄2-in.) ختم میشود تا به سیلندر استاندارد بوتان شماره 4 با ظرفیت 0.9-kg (2-lb) متصل شود.
A1.1.11 مانومتر از یک لوله شیشهای U شکل تشکیل شده است که
در مسیر گاز قرار گرفته تا فشار گاز تحویلی به
میکروبِرنر را ثبت کند.
A1.1.12 طراحی باید دارای کنترلهایی برای تسهیل اجرای آزمون، مانند کنترلهای برق و کنترل شروع آزمون، باشد. سازوکار فعالسازی، میکروبِرنر را به جلوترین موقعیت خود حرکت داده و هنگام برخورد شعله، زمانسنج را بهطور خودکار آغاز میکند. وزنه، هنگامی که با بریدن نخ آزاد میشود، زمانسنج را متوقف میکند.
A1.1.13 دستگاه زمانسنجی از یک زمانسنج، سازوکار محرک و وزنه تشکیل شده است. زمانسنج با استفاده از اتصالات ویژه، از طریق اتصال به جت گاز، برای شروع فعال میشود.
یک وسیله ماشهای، برخورد شعله را فعال میکند و موجب میشود سازوکار محرک، جت گاز را به جلوترین موقعیت خود حرکت داده و زمانسنج را در لحظه برخورد شعله با نمونه آزمون بهطور خودکار آغاز کند. وزنه سقوطکننده، هنگامی که بر اثر بریدن نخ توقف به حرکت درمیآید، زمانسنج را متوقف میکند. زمان باید مستقیماً خوانده و بهعنوان زمان سوختن ثبت شود. زمان سوختن را با دقت 0.1 s بخوانید. برای ثبت زمان سوختن میتوان از زمانسنج الکترونیکی یا مکانیکی استفاده کرد. همچنین برای کنترل و اعمال شعله میتوان از تجهیزات الکترومکانیکی، یعنی سرووموتورها، سلونوئیدها، میکروسوئیچها و مدارهای الکترونیکی، علاوه بر بادامکها و میلههای سفارشی متنوع، اتصالات ضربهگیر و سایر اجزای مکانیکی استفاده کرد.
A1.2 دستگاه برسزنی
A1.2.1 دستگاه برسزنی (شکلهای A1.1 و A1.2) از یک صفحه پایه تشکیل شده است که ارابه کوچکی روی آن حرکت میکند. این ارابه روی ریلهای موازی متصل به لبههای سطح بالایی صفحه پایه حرکت میکند. برس با لولاهای پینی به لبه پشتی صفحه پایه متصل است و بهصورت عمودی روی ارابه، با فشاری معادل 150 gf (0.33 lbf)، قرار میگیرد.
A1.2.2 برس از دو ردیف الیاف نایلونی سخت تشکیل شده است که دستههای الیاف آن بهصورت پلکانی نصب شدهاند. قطر الیاف 0.41 mm (0.016 in.) و طول آنها 19 mm (3⁄4 in.) است. در هر دسته 20 الیاف و در هر اینچ چهار دسته وجود دارد. برای نگهداشتن نمونه آزمون روی ارابه در طول عملیات برسزنی، یک گیره به لبه جلویی ارابه متحرک متصل شده است.
A1.2.3 پس از قرار دادن نمونه آزمون روی ارابه و محکم کردن آن با گیره، برس را بالا ببرید، ارابه را به سمت عقب برانید و برس را روی رویه نمونه آزمون پایین بیاورید. سپس ارابه را با دست و با سرعتی یکنواخت به سمت جلو بکشید.
دستگاه آزمون شعله نساجی مطابق ASTM D 1230