5 دستگاه
5.1 دستگاه آزمون—دستگاههای مورد استفاده برای آزمون کشش باید با الزامات Practice E 4 مطابقت داشته باشند. نیروهای مورد استفاده برای تعیین استحکام کششی و استحکام تسلیم باید در محدوده اعمال نیروی تأییدشده دستگاه آزمون، مطابق تعریف Practice E 4، قرار داشته باشند.
5.2 تجهیزات گیرش:
5.2.1 کلیات—برای انتقال نیروی اندازهگیریشده اعمالشده توسط دستگاه آزمون به نمونههای آزمون، میتوان از انواع مختلف تجهیزات گیرش استفاده کرد. برای اطمینان از ایجاد تنش کششی محوری در طول گیج، محور نمونه آزمون باید با خط مرکزی فکهای دستگاه آزمون منطبق باشد. هرگونه انحراف از این الزام ممکن است تنشهای خمشی ایجاد کند که در محاسبه معمول تنش (نیرو تقسیم بر سطح مقطع) لحاظ نمیشوند.
یادداشت 1—اثر این اعمال نیروی خارج از مرکز را میتوان با محاسبه گشتاور خمشی و تنش افزودهشده به این روش نشان داد. برای یک نمونه آزمون استاندارد با قطر 12.5-mm [0.500-in.]، به ازای هر 0.025 mm [0.001 in.] خروج از مرکز، افزایش تنش 1.5 واحد درصد است. این خطا برای نمونه آزمون با قطر 9 mm [0.350-in.] به 2.5 واحد درصد به ازای هر 0.025 mm [0.001 in.] و برای نمونه آزمون با قطر 6-mm [0.250-in.] به 3.2 واحد درصد به ازای هر 0.025 mm [0.001 in.] افزایش مییابد. یادداشت 2—روشهای همراستاسازی در Practice E 1012 ارائه شدهاند.
5.2.2 فکهای گوهای—دستگاههای آزمون معمولاً به فکهای گوهای مجهز هستند. این فکها عموماً وسیلهای رضایتبخش برای گرفتن نمونههای آزمون بلند از فلزات شکلپذیر و نمونههای آزمون صفحهای تخت، مانند نمونههای نشاندادهشده در Fig. 1، فراهم میکنند. بااینحال، اگر به هر دلیل هنگام سفتشدن فکها، یکی از فکهای یک جفت بیش از دیگری پیشروی کند، ممکن است تنش خمشی نامطلوبی ایجاد شود. هنگامی که در پشت گوهها از لاینر استفاده میشود، لاینرها باید ضخامت یکسان داشته باشند و سطوح آنها تخت و موازی باشد. برای دستیابی به بهترین نتیجه، گوهها باید در تمام طول خود توسط فکهای دستگاه آزمون پشتیبانی شوند. برای این منظور باید لاینرهایی با ضخامتهای مختلف برای پوشش محدوده ضخامت نمونه آزمون در دسترس باشند. برای گیرش صحیح، مطلوب است که تمام طول سطح دندانهدار هر گوه با نمونه آزمون در تماس باشد. همراستایی صحیح فکهای گوهای و لاینرها در Fig. 2 نشان داده شده است. برای نمونههای آزمون کوتاه و نمونههای آزمون ساختهشده از بسیاری از مواد، عموماً استفاده از نمونههای آزمون ماشینکاریشده و روش ویژهای برای گیرش ضروری است تا اطمینان حاصل شود که نمونههای آزمون در هنگام تحت بار بودن، تا حد امکان در کشش محوری خالص و با توزیع یکنواخت قرار دارند (به 5.2.3، 5.2.4 و 5.2.5 مراجعه کنید).
5.2.3 فکها برای نمونههای آزمون رزوهدار و سرشانهدار و مواد شکننده—نقشه شماتیک تجهیز گیرش برای نمونههای آزمون با انتهای رزوهدار در Fig. 3 و تجهیز گیرش نمونههای آزمون با انتهای سرشانهدار در Fig. 4 نشان داده شده است. هر دو تجهیز گیرش باید از طریق یاتاقانهای کروینشیمن که بهدرستی روانکاری شدهاند، به فکهای دستگاه آزمون متصل شوند. فاصله بین یاتاقانهای کروی باید تا حد امکان زیاد باشد.
5.2.4 فکها برای مواد ورقی—فکهای خودتنظیم نشاندادهشده در Fig. 5 برای آزمون مواد ورقی که در فکهای گوهای معمولی بهطور رضایتبخش قابل آزمون نیستند، مناسب تشخیص داده شدهاند.
5.2.5 فکها برای سیم—میتوان از فکهای گوهای یا نوع مهاری، مطابق Figs. 5 و 6، یا از فکهای گوهای تخت استفاده کرد.
5.3 تجهیزات اندازهگیری ابعاد—میکرومترها و سایر تجهیزات مورد استفاده برای اندازهگیری ابعاد خطی باید از دقت و صحتی حداقل برابر با نصف کوچکترین واحدی که اندازهگیری هر بُعد به آن نیاز دارد، برخوردار باشند.
5.4 اکستنسومترها—اکستنسومترهای مورد استفاده در آزمون کشش باید با الزامات Practice E 83 برای طبقهبندیهای تعیینشده در بخش روش اجرایی این روش آزمون مطابقت داشته باشند. اکستنسومترها باید بهگونهای استفاده و تأیید شوند که کرنشهای متناظر با استحکام تسلیم و ازدیاد طول در شکست (در صورت تعیین) را پوشش دهند.
5.4.1 برای تعیین رفتار تسلیم میتوان از اکستنسومترهایی با طول گیج مساوی یا کوتاهتر از طول گیج اسمی نمونه آزمون (بُعدی که در شکلهای همراه با عنوان «G-Gage Length» نشان داده شده است) استفاده کرد. برای نمونههای آزمون بدون بخش کاهشیافته (برای مثال، نمونههای آزمون سیم، میله یا میلگرد با سطح مقطع کامل)، طول گیج اکستنسومتر برای تعیین رفتار تسلیم نباید از 80 % فاصله بین فکها بیشتر باشد. برای اندازهگیری ازدیاد طول در شکست با استفاده از اکستنسومتر مناسب، طول گیج اکستنسومتر باید برابر با طول گیج اسمی مورد نیاز برای نمونه آزمون مورد آزمایش باشد.
6 نمونههای آزمون
6.1 کلیات:
6.1.1 اندازه نمونه آزمون—نمونههای آزمون باید، مطابق مشخصات محصول ماده مورد آزمون، یا تقریباً با اندازه کامل باشند یا ماشینکاری شوند.
6.1.2 محل—مگر آنکه بهگونهای دیگر مشخص شده باشد، محور نمونه آزمون باید درون ماده اصلی بهصورت زیر قرار گیرد:
6.1.2.1 برای محصولاتی با ضخامت، قطر یا فاصله بین سطوح تخت 40 mm [1.500 in.] یا کمتر، در مرکز.
6.1.2.2 برای محصولاتی با ضخامت، قطر یا فاصله بین سطوح تخت بیشتر از 40 mm [1.500 in.]، در نقطه میانی بین مرکز و سطح.
6.1.3 ماشینکاری نمونه آزمون—نمونههای آزمون با آمادهسازی نامناسب، اغلب علت نتایج آزمون نامطلوب و نادرست هستند. بنابراین، آمادهسازی نمونههای آزمون، بهویژه ماشینکاری آنها، باید با دقت انجام شود تا دقت نتایج آزمون به حداکثر و سوگیری آنها به حداقل برسد.
6.1.3.1 بخشهای کاهشیافته نمونههای آزمون آمادهشده باید عاری از کارسرد، شیار، آثار لرزش ابزار، شیارهای عمیق، کَندهشدگی، پلیسه، سطوح یا لبههای زبر، داغشدگی یا هر شرایط دیگری باشند که بتواند بر خواص مورد اندازهگیری اثر نامطلوب بگذارد.
یادداشت 3—پانچکاری یا بلنککاری بخش کاهشیافته ممکن است در امتداد لبهها کارسرد قابلتوجه یا پلیسههای برشی، یا هر دو، ایجاد کند که باید با ماشینکاری برطرف شوند.
6.1.3.2 در بخش کاهشیافته نمونههای آزمون مستطیلی، لبهها یا گوشهها نباید بهگونهای سنگزنی یا ساییده شوند که سطح مقطع واقعی نمونه آزمون با سطح محاسبهشده تفاوت قابلتوجهی پیدا کند.
6.1.3.3 برای مواد شکننده باید در انتهای طول گیج، فیلههایی با شعاع بزرگ استفاده شود.
6.1.3.4 سطح مقطع نمونه آزمون باید در مرکز بخش کاهشیافته کمترین مقدار را داشته باشد تا شکست در طول گیج رخ دهد. به همین دلیل، در بخش کاهشیافته هر یک از نمونههای آزمون شرحدادهشده در بخشهای بعدی، ایجاد شیب اندک مجاز است.
6.1.4 پرداخت سطح نمونه آزمون—هنگامی که مواد با شرایط سطحی متفاوت از حالت تولیدشده آزمون میشوند، پرداخت سطح نمونههای آزمون باید مطابق مشخصات محصول قابلاعمال باشد.
یادداشت 4—برای مواد با استحکام بالا و شکلپذیری بسیار کم، باید به یکنواختی و کیفیت پرداخت سطح نمونههای آزمون توجه ویژهای شود، زیرا نشان داده شده است که این عوامل بر تغییرپذیری نتایج آزمون اثرگذارند.
6.2 نمونههای آزمون نوع صفحهای—نمونه آزمون استاندارد نوع صفحهای در Fig. 1 نشان داده شده است. این نمونه آزمون برای آزمون مواد فلزی بهشکل صفحه، مقاطع و مواد تخت با ضخامت اسمی 5 mm [0.188 in.] یا بیشتر استفاده میشود. در صورت اجازه مشخصات محصول، میتوان از انواع دیگر نمونههای آزمون، مطابق 6.3، 6.4 و 6.5، استفاده کرد.
6.3 نمونههای آزمون نوع ورق:
6.3.1 نمونه آزمون استاندارد نوع ورق در Fig.1 نشان داده شده است. این نمونه آزمون برای آزمون مواد فلزی بهشکل ورق، صفحه، سیم تخت، نوار، تسمه، نوار حلقوی، مستطیل و مقاطع با ضخامت اسمی 0.13 تا 19 mm [0.005 تا 0.750 in.] استفاده میشود. در صورت اجازه مشخصات محصول، میتوان از انواع دیگر نمونههای آزمون، مطابق 6.2، 6.4 و 6.5، استفاده کرد.
یادداشت 5—روشهای آزمون E 345 را میتوان برای آزمون کشش مواد با ضخامت حداکثر 0.15 mm [0.0059 in.] به کار برد.
6.3.2 میتوان از انتهای پیندار، مطابق Fig. 7، استفاده کرد. برای جلوگیری از کمانش در آزمون مواد نازک و پرمقاومت، ممکن است استفاده از صفحات تقویتی در انتهای فکها ضروری باشد. 6.4 نمونههای آزمون گرد:
6.4.1 نمونه آزمون گرد استاندارد با قطر 12.5-mm [0.500-in.] که در Fig. 8 نشان داده شده است، بهطور گسترده برای آزمون مواد فلزی، اعم از ریختگی و کارشده، استفاده میشود.
6.4.2 Fig. 8 همچنین نمونههای آزمون کوچکمقیاس متناسب با نمونه آزمون استاندارد را نشان میدهد. هنگامی که تهیه نمونه آزمون استاندارد یا نمونههای آزمون نشاندادهشده در Fig. 1 از ماده مورد نظر امکانپذیر نباشد، میتوان از این نمونهها استفاده کرد. اندازههای دیگری از نمونههای آزمون گرد کوچک نیز قابل استفاده است. در هر نمونه آزمون کوچکمقیاس، هنگام پیروی از E 8، طول گیج برای اندازهگیری ازدیاد طول باید چهار برابر قطر نمونه آزمون و هنگام پیروی از E 8M باید پنج برابر قطر نمونه آزمون باشد.
6.4.3 شکل انتهای نمونه آزمون در خارج از طول گیج باید متناسب با ماده و بهگونهای باشد که در نگهدارندهها یا فکهای دستگاه آزمون قرار گیرد و نیروها بهصورت محوری اعمال شوند. Fig. 9 نمونههای آزمون با انواع مختلف انتها را نشان میدهد که نتایج رضایتبخشی ارائه کردهاند.
6.5 نمونههای آزمون برای ورق، نوار، سیم تخت و صفحه—در آزمون ورق، نوار، سیم تخت و صفحه، باید از نوع نمونه آزمون متناسب با ضخامت اسمی ماده، مطابق موارد زیر، استفاده شود:
6.5.1 برای ماده با ضخامت اسمی 0.13 تا 5 mm [0.005 تا 0.1875 in.]، از نمونه آزمون نوع ورق شرحدادهشده در 6.3 استفاده کنید.
6.5.2 برای ماده با ضخامت اسمی 5 تا 12.5 mm [0.1875 تا 0.500 in.]، میتوان از نمونه آزمون نوع ورق در 6.3 یا نمونه آزمون نوع صفحهای در 6.2 استفاده کرد.
6.5.3 برای ماده با ضخامت اسمی 12.5 تا 19 mm [0.500 تا 0.750 in.]، میتوان از نمونه آزمون نوع ورق در 6.3، نمونه آزمون نوع صفحهای در 6.2 یا بزرگترین اندازه عملی نمونه آزمون گرد شرحدادهشده در 6.4 استفاده کرد.
6.5.4 برای ماده با ضخامت اسمی 19 mm [0.750 in.] یا بیشتر، از نمونه آزمون نوع صفحهای در 6.2 یا بزرگترین اندازه عملی نمونه آزمون گرد شرحدادهشده در 6.4 استفاده کنید.6.5.4.1 در صورت اجازه مشخصات محصول، ماده با ضخامت 19 mm [0.750 in.] یا بیشتر را میتوان با استفاده از نمونه آزمون اصلاحشده نوع ورق، منطبق با پیکربندی نشاندادهشده در Fig. 1، آزمون کرد. ضخامت این نمونه آزمون اصلاحشده باید به 10 6 0.5 mm [0.400 6 0.020 in.] ماشینکاری شود و در سراسر بخش کاهشیافته، یکنواختی آن در محدوده 0.1 mm [0.004 in.] باشد. در صورت بروز اختلاف، نمونه آزمون گرد بهعنوان نمونه آزمون مرجع (مقایسهای) استفاده خواهد شد.
6.6 نمونههای آزمون برای سیم، میله و میلگرد:
6.6.1 برای سیم، میله و میلگرد گرد، هرجا که عملی باشد باید از نمونههای آزمون دارای سطح مقطع کامل سیم، میله یا میلگرد استفاده شود. طول گیج برای اندازهگیری ازدیاد طول سیم با قطر کمتر از 4 mm [0.125 in.] باید مطابق مشخصات محصول باشد. هنگام آزمون سیم، میله یا میلگرد با قطر 4-mm [0.125-in.] یا بیشتر، مگر آنکه بهگونهای دیگر مشخص شده باشد، هنگام پیروی از E 8 باید از طول گیج برابر با چهار برابر قطر و هنگام پیروی از E 8M باید از طول گیج برابر با پنج برابر قطر استفاده شود. طول کلی نمونههای آزمون باید حداقل برابر با طول گیج بهاضافه طول ماده مورد نیاز برای استفاده کامل از فکهای بهکاررفته باشد.
6.6.2 برای سیم با سطح مقطع هشتضلعی، ششضلعی یا مربعی، برای میله یا میلگرد با سطح مقطع گرد که نمونه آزمون موردنیاز در 6.6.1 برای آن عملی نیست، و برای میله یا میلگرد با سطح مقطع هشتضلعی، ششضلعی یا مربعی، باید از یکی از انواع زیر استفاده شود:
6.6.2.1 سطح مقطع کامل (یادداشت 6)—کاهش جزئی بخش آزمون با پارچه یا کاغذ ساینده، یا ماشینکاری کافی آن برای اطمینان از وقوع شکست در محدوده علائم گیج، مجاز است. برای مادهای با قطر یا فاصله بین سطوح تخت حداکثر 5 mm [0.188 in.]، میتوان سطح مقطع را بدون تغییر شکل آن، تا حداقل 90 % سطح اولیه کاهش داد. برای مادهای با قطر یا فاصله بین سطوح تخت بیش از 5 mm [0.188 in.]، قطر یا فاصله بین سطوح تخت را میتوان بدون تغییر شکل سطح مقطع، حداکثر 0.25 mm [0.010 in.] کاهش داد. سیم یا میله مربعی، ششضلعی یا هشتضلعی با فاصله بین سطوح تخت حداکثر 5 mm [0.188 in.] را میتوان به شکل گردی تراشید که سطح مقطع آن کمتر از 90 % سطح بزرگترین دایره محاطی نباشد. در انتهای بخشهای کاهشیافته باید فیلههایی، ترجیحاً با شعاع 10 mm [0.375 in.] اما نه کمتر از 3 mm [0.125 in.]، ایجاد شود. میله مربعی، ششضلعی یا هشتضلعی با فاصله بین سطوح تخت بیش از 5 mm [0.188 in.] را میتوان به شکل گردی تراشید که قطر آن بیش از 0.25 mm [0.010 in.] کمتر از فاصله اولیه بین سطوح تخت نباشد.
یادداشت 6—انتهای نمونههای آزمون مسی یا آلیاژ مس را میتوان با استفاده از جیگی مشابه آنچه در Fig. 10 نشان داده شده است، به میزان 10 تا 50 % بُعد اولیه تخت کرد تا وقوع شکست در محدوده علائم گیج تسهیل شود. هنگام تختکردن انتهای مقابل نمونه آزمون، باید دقت شود که چهار سطح تختشده موازی باشند و دو سطح موازی واقع در یک سمت محور نمونه آزمون در یک صفحه قرار گیرند. 6.6.2.2 برای میله و میلگرد، میتوان بهجای نمونه آزمون با سطح مقطع کامل، از بزرگترین اندازه عملی نمونه آزمون گرد، مطابق 6.4، استفاده کرد. مگر آنکه در مشخصات محصول بهگونهای دیگر تعیین شده باشد، نمونههای آزمون باید موازی با جهت نورد یا اکستروژن باشند.
6.7 نمونههای آزمون برای میلگرد مستطیلی—در آزمون میلگرد مستطیلی، باید از یکی از انواع زیر استفاده شود:
6.7.1 سطح مقطع کامل—کاهش عرض نمونه آزمون در سراسر بخش آزمون با پارچه یا کاغذ ساینده، یا با ماشینکاری کافی برای تسهیل شکست در محدوده علائم گیج، مجاز است؛ اما عرض کاهشیافته در هیچ حالتی نباید کمتر از 90 % مقدار اولیه باشد. لبههای بخش میانی بخش کاهشیافته، در طولی حداقل برابر با 20 mm [3⁄4 in.]، باید نسبت به یکدیگر و نسبت به محور طولی نمونه آزمون، با دقت 0.05 mm [0.002 in.] موازی باشند. در انتهای بخشهای کاهشیافته باید فیلههایی، ترجیحاً با شعاع 10 mm [3⁄8 in.] اما نه کمتر از 3 mm [1⁄8 in.]، ایجاد شود.
6.7.2 میلگرد مستطیلی با ضخامت کافی برای قرارگیری در فکهای دستگاه آزمون اما با عرض بیش از حد، پس از برش برای تطبیق با فکها، میتواند از نظر عرض کاهش یابد؛ سپس سطوح برشخورده باید ماشینکاری یا برش و صاف شوند تا شکست در بخش مورد نظر تضمین شود. عرض کاهشیافته نباید کمتر از ضخامت اولیه میلگرد باشد. همچنین میتوان از یکی از انواع نمونههای آزمون شرحدادهشده در 6.2، 6.3 و 6.4 استفاده کرد.
6.8 مقاطع، سازهها و سایر موارد—در آزمون مقاطعی غیر از موارد پوششدادهشده در بخشهای پیشین، باید از یکی از انواع نمونههای آزمون شرحدادهشده در 6.2، 6.3 و 6.4 استفاده شود. 6.9 نمونههای آزمون برای لوله و تیوب (یادداشت 7): 6.9.1 برای تمام تیوبهای کوچک (یادداشت 7)، بهویژه اندازههای دارای قطر خارجی اسمی 25 mm [1 in.] و کمتر، و اغلب برای اندازههای بزرگتر، مگر در موارد محدودشده توسط تجهیزات آزمون، روش استاندارد استفاده از نمونههای آزمون کشش با مقطع کامل تیوبی است. برای آنکه فکهای دستگاه آزمون بتوانند نمونهها را بهدرستی بگیرند، باید درپوشهای فلزی چفتشونده به اندازه کافی درون انتهای این نمونههای آزمون لولهای وارد شوند. درپوشها نباید وارد بخشی از نمونه آزمون شوند که ازدیاد طول روی آن اندازهگیری میشود. ازدیاد طول، هنگام پیروی از E 8، در طولی برابر با چهار برابر قطر و هنگام پیروی از E 8M، در طولی برابر با پنج برابر قطر اندازهگیری میشود، مگر آنکه در مشخصات محصول بهگونهای دیگر بیان شده باشد. Fig. 11 شکل مناسب درپوش، محل درپوشها در نمونه آزمون و محل نمونه آزمون در فکهای دستگاه آزمون را نشان میدهد.
یادداشت 7—اصطلاح «tube» برای اشاره کلی به محصولات لولهای به کار میرود و شامل pipe، tube و tubing است.
6.9.2 برای تیوبهای با قطر زیاد که آزمون آنها در حالت مقطع کامل امکانپذیر نیست، نمونههای آزمون کشش طولی باید مطابق Fig. 12 بریده شوند. نمونههای آزمون تیوب جوشدادهشده باید تقریباً در زاویه 90° نسبت به جوش قرار گیرند. اگر ضخامت دیواره تیوب کمتر از 20 mm [0.750 in.] باشد، باید از نمونه آزمون با شکل و ابعاد نشاندادهشده در Fig. 13 یا یکی از نمونههای آزمون کوچکمقیاس متناسب با نمونه آزمون استاندارد 12.5-mm [0.500-in.]، که در 6.4.2 ذکر و در Fig. 8 نشان داده شده است، استفاده شود. نمونههای آزمون نوع نشاندادهشده در Fig. 13 را میتوان با فکهایی آزمون کرد که انحنای سطح آنها با انحنای تیوب مطابقت دارد. در صورت نبود فکهای دارای سطوح منحنی، انتهای نمونههای آزمون را میتوان بدون حرارتدهی تخت کرد. اگر ضخامت دیواره تیوب 20 mm [0.750 in.] یا بیشتر باشد، باید از نمونه آزمون استاندارد نشاندادهشده در Fig. 8 استفاده شود.
یادداشت 8—هنگام بستن نمونههای آزمون لوله و تیوب (برای مثال، در حین ماشینکاری) یا هنگام تختکردن انتهای نمونهها (برای گیرش)، باید دقت شود که بخش کاهشیافته در معرض هیچگونه تغییر شکل یا کارسرد قرار نگیرد، زیرا این امر خواص مکانیکی را تغییر میدهد.
6.9.3 نمونههای آزمون کشش عرضی تیوب را میتوان از حلقههای بریدهشده از انتهای تیوب، مطابق Fig. 14، تهیه کرد. تختکردن نمونه آزمون میتواند پس از جداسازی، مطابق A، یا پیش از جداسازی، مطابق B، انجام شود. نمونههای آزمون کشش عرضی برای تیوبهای بزرگ با ضخامت دیواره کمتر از 20 mm [0.750 in.] باید یکی از نمونههای آزمون کوچکمقیاس نشاندادهشده در Fig. 8 یا نمونه آزمون با شکل و ابعاد نشاندادهشده برای نمونه آزمون 2 در Fig. 13 باشند. هنگام استفاده از نمونه آزمون دوم، میتوان یک یا هر دو سطح نمونه آزمون را برای دستیابی به ضخامت یکنواخت ماشینکاری کرد، مشروط بر اینکه از هر سطح بیش از 15 % ضخامت عادی دیواره برداشته نشود. برای تیوبهای بزرگ با ضخامت دیواره 20 mm [0.750 in.] یا بیشتر، باید برای آزمونهای کشش عرضی از نمونه آزمون استاندارد نشاندادهشده در Fig. 8 استفاده شود. نمونههای آزمون کشش عرضی تیوبهای جوشدادهشده بزرگ، برای تعیین استحکام جوشها، باید عمود بر درزهای جوش قرار گیرند و جوشها تقریباً در وسط طول نمونه باشند.
6.10 نمونههای آزمون برای قطعات آهنگری—برای آزمون قطعات آهنگری، باید از بزرگترین نمونه آزمون گرد شرحدادهشده در 6.4 استفاده شود. اگر استفاده از نمونه آزمون گرد امکانپذیر نباشد، باید از بزرگترین نمونه آزمون شرحدادهشده در 6.5 استفاده شود.
6.10.1 برای قطعات آهنگری، نمونههای آزمون باید مطابق مشخصات محصول قابلاعمال، از بخش غالب یا ضخیمترین قسمت آهنگری که امکان تهیه کوپن از آن وجود دارد، یا از امتداد آهنگری، یا از کوپنهای جداگانه آهنگریشده و نماینده قطعه، تهیه شوند. مگر آنکه بهگونهای دیگر مشخص شده باشد، محور نمونه آزمون باید موازی با جهت جریان دانه باشد.
6.11 نمونههای آزمون برای قطعات ریختگی—در آزمون قطعات ریختگی، مگر آنکه در مشخصات محصول بهگونهای دیگر آمده باشد، باید از نمونه آزمون استاندارد نشاندادهشده در Fig. 8 یا نمونه آزمون نشاندادهشده در Fig. 15 استفاده شود.
6.11.1 کوپنهای آزمون قطعات ریختگی باید مطابق Fig. 16 و Table 1 ساخته شوند.
6.12 نمونه آزمون برای چدن چکشخوار—برای آزمون چدن چکشخوار، مگر آنکه در مشخصات محصول بهگونهای دیگر آمده باشد، باید از نمونه آزمون نشاندادهشده در Fig. 17 استفاده شود.
6.13 نمونه آزمون برای قطعات دایکست—برای آزمون قطعات دایکست، مگر آنکه در مشخصات محصول بهگونهای دیگر آمده باشد، باید از نمونه آزمون نشاندادهشده در Fig. 18 استفاده شود.
6.14 نمونههای آزمون برای مواد متالورژی پودر (P/M)—برای آزمون مواد متالورژی پودر (P/M)، مگر آنکه در مشخصات محصول بهگونهای دیگر آمده باشد، باید از نمونههای آزمون نشاندادهشده در Figs. 19 و 20 استفاده شود. هنگام ساخت نمونههای آزمون مطابق Fig. 19، میتوان شیارها یا برجستگیهای عرضی کمعمقی را در انتها ایجاد کرد تا امکان گرفتن آنها توسط فکهایی که برای انطباق با شیارها یا برجستگیها ماشینکاری شدهاند، فراهم شود. نمونه آزمون کشش تختِ بدون ماشینکاری (Fig. 19) در حالت عملیات حرارتیشده، به دلیل شکل و عوامل دیگر، استحکام کششی نهایی معادل 50 % تا 85 % استحکام تعیینشده در نمونه آزمون کشش گرد ماشینکاریشده (Fig. 20) با ترکیب و فرآیند مشابه خواهد داشت.
دستگاه آزمون کشش هیدرولیکی 500 KN
- لودسل 500KN
- ظرفیت نیرو 500 KN
- کامپیوتری
- درگاه USB برای اتصال به رایانه
- فک گوهای پنوماتیک برای میلگردهای تخت و گرد (ضخامت و قطر مطابق درخواست مشتری)
- ورودی اکستنسومتر (اکستنسومتر بنا بر درخواست مشتری بهصورت آپشن ارائه میشود)
- واحد هیدرولیک included
- گزارشدهی در MS EXCEL
- ترسیم نمودار جابهجایی و دادههای نیرو
- سرعت قابل تنظیم در محدوده 0-100 mm/min
- حداکثر کورس سیلندر 500mm
- فاصله بین ستونها 500mm
- بالابری و گیرهکردن دستی کراسهد
- 2-ستونه
- نمونه گرد 5-30mm
- نمونههای تخت با ضخامت 5-25mm
- ویدئوی آموزشی included