۵ دستگاه
مجموعه آزمون باید شامل عناصر اصلی زیر باشد: یادداشت ۱ دمای آزمون (40°C یا 80°C) در استاندارد مربوط به محصول یا سیستم مشخص میشود. یادداشت ۲ 1 ppb = 1 g/m3.
5.1 آون، قادر به حفظ دمای ثابت برابر با (40 ± 0,5) °C و/یا (80 ± 0,5) °C.
5.2 دستگاه آزمون، یک سیستم بسته متشکل از قطعات فولاد زنگنزن شامل لولهها، کوپلینگها، شیرها (فقط برای روش II) و شیرهای برداشت، بههمراه قطعه آزمون.
5.3 پمپ گردش آب، قادر به ایجاد دبی متغیر با محدوده ظرفیت 0,15 dm3/min تا 0,5 dm3/min.
5.4 حسگر اکسیژن، قادر به عملکرد در دمای (40 ± 0,5) °C و/یا (80 ± 0,5) °C، با محدوده 0,1 ppb تا 20 ppm2).
5.5 فشارسنج آب، با محدوده (1 ± 0,1) تا (4 ± 0,1) bar.
5.6 فشارسنج اتمسفری، با محدوده (965 ± 1) mbar تا (1035 ± 1) mbar.
5.7 دبیسنج آب، با محدوده (0,15 ± 0,05) dm3/min تا (0,5 ± 0,05) dm3/min.
5.8 دماسنج آب، قادر به عملکرد در دمای (40 ± 0,05) °C و/یا (80 ± 0,05) °C.
5.9 دماسنج هوا، قادر به عملکرد در دمای (40 ± 0,05) °C و/یا (80 ± 0,05) °C.
5.10 مخزن هوابند، برای آمادهسازی آب با غلظت اکسیژن < 10 ppb (بدون اکسیژن اسمی). یادداشت ۳ معمولاً برای حذف اکسیژن از آب از طریق گاززدایی، از صفحات سینک یا نیتروژن استفاده میشود.
5.11 محیط آزمون، آب دییونیزه با PH 7 (آب نیمهتقطیرشده). 5.12 دستگاه ثبت، قادر به ثبت غلظت اکسیژن برحسب زمان (با استفاده از ثبتکننده گرافیکی یا رایانه).
6 قطعه آزمون
6.1 تعداد قطعات آزمون
مگر آنکه بهصورت دیگری مشخص شده باشد، تعداد قطعات آزمون لوله باید یک عدد باشد.
6.2 آمادهسازی
قطعه آزمون باید دارای طول آزاد (20 ± 0,5) m باشد.
قطعه آزمون را مطابق دستورالعملهای سازنده و با در نظر گرفتن حداقل طول آزاد آماده کنید.
طول آزاد بین کوپلینگها و همچنین قطر داخلی قطعه آزمون باید اندازهگیری و ثبت شود.
9 آمادهسازی برای آزمون
9.1 روش نصب
9.1.1 قطعه آزمون را با استفاده از کوپلینگهای مربوطه از جنس فولاد زنگنزن، به سیستم بسته متصل کنید.
9.1.2 سیستم بسته را با آب پر کرده و تمام هوا (حبابها) را خارج کنید.
9.1.3 فشار و دمای موردنیاز را برقرار کنید.
9.2 حذف اکسیژن
9.2.1 با استفاده از مخزن، آب را در سیستم بسته به گردش درآورید تا آبی با غلظت اکسیژن < 10 ppb تولید شود.
9.2.2 پس از آنکه حسگر اکسیژن سطح u 220 ppb
(220 µg/l) را برای دمای آزمون 40 °C، یا 100 ppb (100 µg/l) را برای دمای آزمون 80 °C نشان داد، تولید و گردش این آب را متوقف کنید.
یادداشت تا زمانی که غلظت نهایی اکسیژن بسیار کمتر از مقادیر حلالیت مطابق پیوست A باشد، میتوان نیروی محرکه انتقال اکسیژن را ثابت در نظر گرفت.
10 روش اندازهگیری
10.1 کلیات
برای اندازهگیری افزایش اکسیژن، دو روش مختلف مجاز است: روش I و روش II.
یادداشت در روش I آب به گردش درمیآید؛ درحالیکه در روش II آب ساکن است.
10.2 روش آزمون دینامیکی (روش I) (مطابق شکل 1)
10.2.1 آب را بهطور پیوسته و با دبی حجمی حداکثر 0,5 dm3/min، بدون تجدید آب، در سیستم به گردش درآورید.
دمای آب و همچنین هوای اطراف را در مقادیر مشخصشده حفظ کنید. فشار آب داخل سیستم را در فشار مشخصشده حفظ کنید.
10.2.2 با استفاده از حسگر اکسیژن، مقدار کل اکسیژن موجود در آب را بهطور پیوسته اندازهگیری کنید.
10.2.3 پس از یک ساعت، اندازهگیری غلظت اکسیژن در آب داخل سیستم را آغاز کنید.
یادداشت در مدت 5 h، نرخ تغییر غلظت اکسیژن در آب داخل سیستم ثابت است (مرحله 2 در شکل 1).
10.2.4 پیش از هر اندازهگیری، روش مطابق 9.2 را تکرار کنید.
10.2.5 فقط هنگامی که سه اندازهگیری متوالی در مرحله 2 دارای مقادیری با اختلاف حداکثر 5 % از یکدیگر باشند، مقدار غلظت اکسیژن در آب داخل سیستم، Fox، را محاسبه کنید.
10.3 روش آزمون استاتیکی (روش II) (مطابق شکل 2)
10.3.1 پس از مرحله مطابق 9.2.2 (گردش آب متوقف شده است)، شیرهای دو طرف قطعه آزمون را ببندید تا قطعه آزمون از سیستم بسته جدا و ایزوله (هوابندی) شود. برای جلوگیری از ایجاد خلأ احتمالی، ابتدا شیر خروجی و سپس شیر ورودی را ببندید.
10.3.2 دمای آب و همچنین هوای اطراف را در مقادیر مشخصشده حفظ کنید. فشار آب داخل سیستم را در فشار مشخصشده حفظ کنید.
یادداشت آب داخل قطعه آزمون، بدون تجدید آب، ساکن است.
10.3.3 بهمدت 6 h صبر کنید تا اکسیژن در آب ساکن نفوذ کند.
10.3.4 پس از 6 h، شیرهای دو طرف قطعه آزمون را باز کنید و آب بدون اکسیژن (خارجشده از مخزن) را با فشار از لوله خارج کنید.
10.3.5 با استفاده از حسگر اکسیژن، مقدار کل اکسیژن خارجشده را اندازهگیری کنید.
یادداشت ۱ آب خارجشده از مخزن، آب ساکن را با فشار خارج میکند.
یادداشت ۲ هنگامی که غلظت مشاهدهشده اکسیژن برحسب زمان در شکل 2 نمایش داده میشود، انتگرالگیری از منحنی، مقدار کل اکسیژن عبوری از حسگر را نشان میدهد.
10.3.6 پیش از هر اندازهگیری، روش مطابق 9.2 را تکرار کنید.
10.3.7 فقط هنگامی که سه اندازهگیری متوالی دارای مقادیری با اختلاف حداکثر 5 % از یکدیگر باشند، از مقدار کل اکسیژن موجود در حجم داخلی آب برای محاسبه Fox استفاده کنید.
دستگاه آزمون نفوذپذیری اکسیژن لولههای مانع مطابق ISO 17455
افزایش اکسیژن در آب داخل قطعه آزمون در طول زمان اندازهگیری میشود. افزایش مقدار اکسیژن در سیستم بسته آب، نتیجه عملکرد لایه مانع اکسیژن قطعه نمونه است؛ زیرا تنها مسیر عبور اکسیژن به داخل نمونه، از طریق دیواره قطعه لوله است. واحد آزمون شامل واحد تأمین، آون و یک درام برای نگهداری نمونه آزمون به طول 20 متر است. سیستم بهطور کامل از طریق PC کنترل میشود.
- شامل کابین گرمایش 40-85C
- پمپ گردش با ظرفیت بیش از 30 l/min
- شامل حسگر دما برای آب و هوای کابین
- دبیسنج از نوع روتامتر تا 0.5 l/min
- فشارسنج 1000 mbar
- حسگر آنالیز اکسیژن نصبشده
- اتصال آب خنککننده و تخلیه G3/4
- نرمافزار مبتنی بر Windows
- کنترل تمام پارامترهای آزمون از طریق رایانه
- اتصال به PC از طریق درگاه USB
- گزارشدهی در MS WORD
- ذخیرهسازی دادهها بهصورت نمودار
- سازه با پوشش رنگ پودری
- درام نمونه برای لوله با طول 20 متر