آزمون اتصالهای آب مطابق EN 12201-3
7.3 الزامات
اتصال هنگام آزمون مطابق روشهای آزمون مشخصشده در جدول 4 و با استفاده از پارامترهای ارائهشده در جدول 4G، باید دارای ویژگیهای مکانیکی منطبق با الزامات جدول 4 باشد.
بر اساس جدول بالا، برای محدوده اندازه موردنظر اتصالهای خود به تجهیزات زیر نیاز دارید:
- واحد آزمون فشار هیدرواستاتیک (2، 4 یا 8 ایستگاه)
- مخزن آب 80°C
- مخزن آب برای 20°C (مخزن آب استاندارد + چیلر)
- درپوشهای انتهایی SS304 مطابق محدوده اندازه موردنظر
- تجهیزات آزمون لهیدگی برای اتصالهای سوکتی (دستگاه آزمون لهیدگی + دستگاه آزمون کشش و فیکسچر ویژه)
- دستگاه آزمون استحکام چسبندگی برای زینها
- دستگاه آزمون استحکام کششی برای اتصالهای جوش لببهلب (دستگاه آزمون کشش + دستگاه فرزکاری CNC نمونه)
- دستگاه آزمون ضربه برای سهراهیهای انشعابگیر
7.3.1 واحد آزمون فشار هیدرواستاتیک (2، 4 یا 8 ایستگاه)
واحد آزمون فشار، بسته به حجم آزمون، در 3 گزینه با 2، 4 یا 8 ایستگاه فشار مجزا ارائه میشود. حداکثر فشار 100 bar برای این کاربرد کافی است.
7.3.2 مخزن آب 80°C
مخازن آب در محدودههای اندازه مختلف عرضه میشوند. مخازن آب استاندارد برای دماهای حداکثر 95°C استفاده میشوند. برای اتصالهای الکتروفیوژن، دمای موردنیاز 80°C است.
7.3.3 مخزن آب برای 20°C (مخزن آب استاندارد + چیلر)
برای آزمونهای 20°C، به یک مخزن آب استاندارد مجهز به مبدل حرارتی و یک واحد چیلر متصل به آن نیاز دارید تا دما روی 20°C کنترل شود. مخزن آب همان مورد توضیحدادهشده در بخش 7.3.2 است. چیلر بهصورت زیر خواهد بود:

چیلرهای تولیدشده در AHP PLASTIK MAKINA ظرفیتهای مختلفی مانند 2، 3، 5، 7 و 10 تن تبرید دارند. اندازه مناسب بر اساس ظرفیت موردنیاز مخزن آب انتخاب میشود. برای مشاهده نحوه اتصال این 3 تجهیز (واحد فشار + مخزن آب + چیلر) به یکدیگر، ویدئوی زیر را مشاهده کنید:
https://youtu.be/q7tq18XZQ1A?si=ervry4lm2FwIvAmR
7.3.4 درپوشهای انتهایی SS304 مطابق محدوده اندازه موردنظر
درپوشهای انتهایی این حوزه، مطابق ISO 1167 از نوع A هستند. جنس درپوشهای انتهایی SS304 است. درپوشهای انتهایی در دو نوع تولید میشوند. برای اندازههای کوچک تا 90 یا 110mm، هر درپوش انتهایی از 3 قطعه تشکیل شده است: یک درپوش و دو بست. برای اندازههای بزرگتر از 110mm، هر درپوش انتهایی از 4 قطعه تشکیل میشود: یک درپوش، یک رینگ و دو یا چهار بست.
7.3.5 آزمون لهیدگی برای اتصالهای سوکتی (دستگاه آزمون لهیدگی + دستگاه آزمون کشش و فیکسچر ویژه)
آزمون لهیدگی برای اتصالهای الکتروفیوژن سوکتی با اندازههای کوچک تا 225mm، با استفاده از دستگاه آزمون لهیدگی هیدرولیکی زیر انجام میشود:
برای اندازههای بزرگ اتصالهای سوکتی الکتروفیوژن، آزمون با استفاده از دستگاه آزمون کشش و فیکسچر ویژه انجام میشود:

7.3.6 دستگاه آزمون استحکام چسبندگی برای زینها
این آزمون با استفاده از دستگاه آزمون لهیدگی هیدرولیکی و یک فیکسچر ویژه انجام میشود. این تجهیز در بخش 7.3.5 نشان داده شده است. ویدئوها را در کانال YouTube ما مشاهده کنید.
7.3.7 دستگاه آزمون استحکام کششی برای اتصالهای جوش لببهلب (دستگاه آزمون کشش + دستگاه فرزکاری CNC نمونه)
آزمون کشش در بخش 7.3.5 نشان داده شده است. دستگاه فرزکاری CNC نمونه بهصورت زیر است:
7.3.8 دستگاه آزمون ضربه برای سهراهیهای انشعابگیر

7.4 آزمون مجدد در صورت شکست در 80°C
شکست ترد در مدت کمتر از 165 h بهعنوان عدمقبولی در نظر گرفته میشود. بااینحال، اگر یک نمونه در آزمون 165 h در مدت کمتر از 165 h و بهصورت شکلپذیر دچار شکست شود، باید آزمون مجدد در تنش انتخابی پایینتر انجام شود تا حداقل زمان موردنیاز برای تنش انتخابشده، که از خط عبوری از نقاط تنش/زمان ارائهشده در جدول 5 به دست میآید، حاصل شود.
7.5 افت فشار
در صورت نیاز، سازنده باید افت فشار یک اتصال را برای اندازههای حداکثر 63، هنگامی که این مقدار مطابق ISO 4059:1978 تعیین شده است، اعلام کند.
7.6 الزامات عملکردی
هنگامی که بند 6.2.2 b- اعمال میشود، اتصالهای سوکتی الکتروفیوژن باید علاوه بر این با جدول 6 نیز مطابقت داشته باشند.
8 ویژگیهای فیزیکی
8.1 آمادهسازی و شرایطدهی
مگر آنکه در روش آزمون مربوطه بهگونهای دیگر مشخص شده باشد، قطعات آزمون باید پیش از آزمون، مطابق جدول 7، در دمای (23 ± 2) °C شرایطدهی شوند.
8.2 الزامات
اتصالها هنگام آزمون مطابق روشهای آزمون مشخصشده در جدول 7 و با استفاده از پارامترهای تعیینشده، باید دارای ویژگیهای فیزیکی منطبق با الزامات جدول 7 باشند.
آزمون اتصالهای گاز مطابق EN 1555-3
7 ویژگیهای مکانیکی
7.1 کلیات
شرحهای فنی سازنده باید شامل اطلاعات زیر باشد:
a) حوزه کاربرد:
1) محدوده دمایی لوله و اتصال؛
2) سری لوله یا SDRها؛
3) خارج از گردی (بیضویشدن)؛
b) دستورالعملهای مونتاژ؛
c) دستورالعملهای جوش:
1) پارامترهای جوش بههمراه حدود آنها؛
d) اطلاعات مربوط به زینها و سهراهیهای انشعابگیر:
1) روش اتصال (ابزارها و/یا بست زیرین)؛
2) ضرورت حفظ بست زیرین در موقعیت خود برای اطمینان از عملکرد مجموعه. در صورت تغییر پارامترهای جوش، سازنده باید اطمینان حاصل کند که اتصال با EN 1555-5 مطابقت دارد.
یادداشت: مجموعههای آزمون نمونه باید تلرانسهای ساخت، تلرانسهای مونتاژ و تغییرات دمای محیطی را که اتصالها ممکن است در آن استفاده شوند، در نظر بگیرند. سازنده باید توصیههای مربوط به روشهای نصب اتصالهای PE ارائهشده در EN 12007-2:2000 [1] را بهطور شایسته رعایت کند. اتصالها باید با استفاده از لولههایی آزمون شوند که با EN 1555-2 مطابقت دارند. قطعات آزمون لوله و اتصال مونتاژشده باید مطابق دستورالعملهای فنی سازنده مونتاژ شوند و شرایط حدی استفاده شرحدادهشده در EN 1555-5 را در نظر بگیرند. مجموعههای آزمون نمونه باید تلرانسهای ساخت و مونتاژ را در نظر بگیرند. در صورت تغییر پارامترهای اتصال، سازنده باید اطمینان حاصل کند که اتصال با الزامات ارائهشده در 7.2 مطابقت دارد.
7.2 الزامات
مگر آنکه در روش آزمون مربوطه بهگونهای دیگر مشخص شده باشد، قطعات آزمون باید پیش از آزمون، مطابق جدول 4، در دمای (23 ± 2) °C شرایطدهی شوند.
اتصالها هنگام آزمون مطابق روشهای آزمون مشخصشده در جدول 4 و با استفاده از پارامترهای تعیینشده، باید دارای ویژگیهای مکانیکی منطبق با الزامات جدول 4 باشند؛ این الزامات برای انواع اتصال زیر کاربرد دارند:
(A) اتصال سوکتی الکتروفیوژن؛
(B) اتصال زینی الکتروفیوژن؛
(C) اتصال انتهای نری.
برای اتصالهای مکانیکی، الزامات ISO 10838-1، ISO 10838-2 یا ISO 10838-3 اعمال میشوند.
یادداشت: سری استانداردهای ISO 10838 ممکن است در آینده با استاندارد جدیدی جایگزین شود.
7.3 الزامات عملکردی
هرگاه بند 6.2.2 b) اعمال شود، اتصالهای سوکتی الکتروفیوژن باید علاوه بر این با جدول 6 نیز مطابقت داشته باشند.
8 ویژگیهای فیزیکی
8.1 آمادهسازی و شرایطدهی
مگر آنکه در روش آزمون مربوطه بهگونهای دیگر مشخص شده باشد، قطعات آزمون باید پیش از آزمون، مطابق جدول 7، در دمای (23 ± 2) °C شرایطدهی شوند.
8.2 الزامات
اتصالها هنگام آزمون مطابق روشهای آزمون مشخصشده در جدول 7 و با استفاده از پارامترهای تعیینشده، باید دارای ویژگیهای فیزیکی منطبق با الزامات جدول 7 باشند.








