8.4 تعیین مقاومت خمشی زیره
8.4.1 آزمون سختی
8.4.1.1 دستگاه
8.4.1.1.1 صفحه لولایی فلزی صاف، نصبشده روی یک پایه صلب.
8.4.1.1.2 وسیله گیرهای، برای ثابتکردن قسمت جلویی کفش مورد آزمون به پایه صلب.
8.4.1.1.3 حسگر، قادر به اندازهگیری نیرو در محدوده 0 N تا 50 N با تلرانس ±1 %، که در فاصله 315 mm از لولا به
صفحه لولایی ثابت شده باشد.
8.4.1.2 آمادهسازی نمونههای آزمون
از یک جفت کفش کامل بهعنوان نمونه آزمون استفاده کنید. باید اندازه میانی از دامنه اندازهها انتخاب شود. این اندازه معمولاً سایز فرانسوی 42 (سایز UK برابر با 8) یا سایز فرانسوی 39 (سایز UK برابر با 6) است.
محور طولی کفش، XY، را طبق روش شرحدادهشده در 5.4.2 علامتگذاری کنید.
خط خمشی بهصورت خطی با زاویه 90° نسبت به محور طولی تعریف میشود که از نقطهای واقع بر این محور، در یکسوم
فاصله XY از پنجه در نقطه X، عبور میکند. خط خمشی AC است. سپس 2 خط موازی با AC را در فاصله 5 mm از هر طرف رسم کنید که ناحیه خمشی (به عرض 10 mm) را مشخص میکنند (شکل 42 را ببینید).
8.4.1.3 روش آزمون
قسمت جلویی کفش را با استفاده از یک بلوک صلب (متناسب با قسمت جلویی قالب کفش) به پایه صلب گیره کنید؛ بهگونهای که ناحیه خمشی با محور لولای صفحه پایه (8.4.1.1.1) همراستا باشد (شکل 42 را ببینید).
لبه پشتی بلوک باید در فاصله 10 mm جلوتر از خط خمشی قرار گیرد (A-C، مطابق شکل 43).
ممکن است هنگام ثابتکردن قسمت جلویی کفش، پاشنه با صفحه تماس نداشته باشد.
در این صورت، صفحه را تا زمان ایجاد تماس با بلوک پاشنه جابهجا کنید؛ سپس دستگاه اندازهگیری زاویه را در این وضعیت صفر کنید.
زاویه خمشده را هنگامی اندازهگیری کنید که نیروی (30 ± 0,5) N بهصورت عمودی بر صفحه لولایی
(8.4.1.1.1)، در فاصله 315 mm از مرکز لولا، اعمال میشود (شکل 44 را ببینید).
زیره را با سرعت (100 ± 10) mm/min خم کنید تا زمانی که نیروی (30 ± 0,5) N اعمال شود. زاویه را در این نقطه اندازهگیری کنید.
برای تسهیل آزمون میتوان در زیر پاشنه روانکننده اضافه کرد.
8.4.1.4 معیارهای انتخاب
کفشی که زاویه آن تحت نیروی اعمالشده، نسبت به خط افق کمتر از 45° باشد، مشمول آزمون خمشی شرحدادهشده در 8.4.2 نمیشود.
دستگاه آزمون سختی خمشی زیره کفش
مطابق با ISO 20344
نمایشگر دیجیتال زاویه
نمایشگر دیجیتال نیرو